എംസോണ്‍ റിലീസ് - 1457 www.malayalamsubtitles.org www.facebook.com/msonepage
'എ പ്യുവർ ഫോർമാലിറ്റി'
പരിഭാഷ: സുമന്ത് മോഹൻ
ന്യൂമോണിയ പിടിച്ച് താൻ ചാകുമെടോ.
പ്ലീസ്...ഐഡി എന്തെങ്കിലും കാണിക്കൂ.
ഞാനത്...
ഞാനത് അവിടെവിടെയോ വച്ചു...
തനിക്കെന്തായാലും ന്യുമോണിയ പിടിക്കുമെന്നുറപ്പാണ്.
തണുപ്പൊക്കെ മാറിക്കോളും.
എത്ര നേരമെന്ന് വച്ചാണ് ഞാനിവിടെ ഇരിക്കുക?
സമാധാനിക്ക്.
ഇൻസ്പെക്ടർ വിളിച്ചിരുന്നു.
അദ്ദേഹം വരുന്ന വഴിയാണ്.
വസ്ത്രമൊക്കെ ഒന്നുണങ്ങുമ്പോഴേക്കുംഅദ്ദേഹമിങ്ങ് എത്തും.
വെറുതേ തമാശ പറയാതെ!
ഇതെന്താണ് അമേരിക്കൻ കോമാളിപ്പടം മാതിരി. എന്നെ എപ്പോഴാണ് വിസ്തരിക്കുന്നത്?
വേണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഷൂസ് ഊരി മാറ്റാം.
അറിയാതെ മുള്ളിപ്പോയതാണ്.
ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കാറുണ്ട്.
പ്രത്യേകിച്ചും, നമ്മൾ പ്രായമാകുമ്പോൾ.
അങ്ങനെയല്ലേ?
എനിക്കൊന്ന് ഫോൺ വിളിക്കണം. ഫോണെവിടെയാണ്?
ക്ഷമിക്കണം, അത് സാധ്യമല്ല.
സാധ്യമല്ലെന്ന്, എന്തുദ്ദേശത്തിലാണ് പറഞ്ഞത്?
അതെന്‍റെ അവകാശമാണ്! താമസിക്കുമെന്നുള്ള കാര്യമെനിക്കവരോട് പറയണം.
വിട്ടേക്ക്, അത് നടക്കില്ല.
ഇൻസ്പെക്ടർ വരുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിക്ക്.
നിങ്ങളാരായാലും ശരി,
നിങ്ങളെന്നോട് കാണിച്ചതൊക്കെ, ഞാനയാളോട് പറഞ്ഞ് കൊടുക്കും.
നിങ്ങൾ ശരിക്കും പെട്ടു. ഞാൻ നിസാരക്കാരനാണെന്ന് കരുതിയെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് തെറ്റി!
എനിക്ക് നിങ്ങളാരാണെന്ന് അറിയേണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ല.
നിങ്ങളേത് കൊമ്പത്തെ ആളായിക്കോട്ടെ, പക്ഷേ അതൊന്നും ഇവിടെ ചിലവാകില്ല!
അത് മനസ്സിലാക്കിക്കോ!
എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ ഇൻസ്പെക്ടറോട് പറഞ്ഞോ.
സമയമൊന്നു പറയുമോ? അതോ ബോഗാർട്ടിന് വേണ്ടി ഞാൻ കാത്തിരിക്കണോ?
9:15 ആയി.
9:15 ആയോ, നാശം!
ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്കുമോ!
-ആ ചൂളംവിളിയൊന്ന് നിർത്ത്! വട്ട് പിടിപ്പിക്കാനായിട്ട്! -ഇരിക്കവിടെ!
മിണ്ടാതിരുന്നോണം!
ക്ഷമിക്കണം...
ഞാൻ മാപ്പ് ചോദിക്കുന്നു.
ഞാനിത് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതാണ്.
എനിക്ക് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടൊരു മീറ്റിങ്ങിൽ പങ്കെടുക്കാനുണ്ട്. വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണത്.
അതും സാംസ്കാരിക മന്ത്രിയുമായി.
എനിക്കതിന് തയ്യാറാകണം...
-എനിക്കിതു പോലെ പോകാനാവില്ല. -ഇൻസ്പെക്ടർ ഏത് നിമിഷവും ഇവിടെയെത്തും.
സിഗരറ്റുണ്ടോ?
-ഒരു സിഗരറ്റെടുത്ത് കൊടുക്ക്. -പക്ഷേ, ക്യാപ്റ്റൻ, ഞാൻ പുകവലിക്കാറില്ല.
ഞാനും വലിക്കാറില്ല.
അപ്പോൾ ഇൻസ്‌പെക്ടർ വലിക്കുമായിരിക്കും.
ഇൻസ്പെക്ടർമാർ എല്ലായ്പ്പോഴും വലിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിലാണ്.
ഇൻസ്പെക്ടർ ചുരുട്ട് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്...
ഒരു ഇൻസ്പെക്ടർ വലിക്കുന്ന വലി...
ഇത് കുടിക്ക്, ശരീരത്തിന് നല്ലതാണ്.
കുടിക്കൂ
കുടിച്ചാലും.
ഒരാശ്വാസം കിട്ടട്ടെ. കുടിക്ക്.
-ഇത് പാലാണോ? -അതെ, ചൂട് പാൽ.
ഉന്മേഷം കിട്ടട്ടെ. കുടിക്കെന്നേ.
കുടിക്ക്.
കുടിച്ചോളൂ.
-നായിന്‍റെ മോനെ! -ഫാ, കഴുവേറി മോനെ!
എന്താണീ കാണിക്കുന്നത്?
ബ്രിഗേഡിയർ!
പണിയുണ്ടാക്കാനായിട്ട്.
നമുക്കിത് തന്നെ വേണം.
ഈ മഴയത്ത് വീട്ടിലെങ്ങാനും മൂടിപ്പുതച്ചുറങ്ങേണ്ടയാളാണ് ഞാൻ.
ദേ അദ്ദേഹം വരുന്നു.
എണീച്ചിരുത്ത്.
പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിക്ക്.
ഞാനെഴുന്നേറ്റോളാം, എന്നേയൊന്ന് വെറുതേ വിട്.
എന്‍റെ ധാരണ ശരിയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങളാണ് ഇവിടുത്തെ ഇൻസ്പെക്ടർ.
വളരെ മികച്ച ധാരണ തന്നെ.
എന്തവകാശത്തിന്‍റെ പുറത്താണ് എന്നെയിവിടെ പിടിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന്,
നിങ്ങളെനിക്ക് പറഞ്ഞുതരണം.
എന്തുകൊണ്ട്, നിങ്ങളുടെ ആൾക്കാർ എന്‍റെ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നില്ല?
ഒരു മൃഗത്തിനെപ്പോലെ എന്നെ മർദ്ധിക്കാൻ അവർക്കാരാണ് അധികാരം നൽകിയത്?
മറുപടി പറയൂ.
നിസാരമായ മൂന്ന് ചോദ്യങ്ങളാണ് ഞാൻ നിങ്ങളോട് ചോദിച്ചത്.
ശരിക്കും, ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കേണ്ടയാൾ ഞാനാണ്.
നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതൊക്കെയാണ് ഞാനിതുവരെ കേട്ടത്.
ഞാൻ എത്താൻ വൈകിയതിൽ, ക്ഷമിക്കണം.
-ഞാനിത്തിരി കൃത്യനിഷ്ഠയുള്ള ആളാണ്... -നിങ്ങൾക്ക് കൃത്യനിഷ്ഠയുണ്ടെങ്കിൽ എനിക്കൊന്നുമില്ല!
എനിക്കതറിയേണ്ട ആവശ്യമൊന്നുമില്ല.
ഞാനിവിടിരുന്നിട്ട് എന്തുണ്ടാക്കാനാണെന്ന് മാത്രമറിഞ്ഞാൽ മതി.
ആ ഒരാകാംക്ഷ ഞാനെന്തായാലും മാറ്റിത്തരാം.
പക്ഷേ, അതിന് മുമ്പ് നിങ്ങൾ ശരിക്കുമാരാണെന്നാണ് എനിക്കറിയേണ്ടത്.
മൈലുകൾക്കപ്പുറമെവിടെ നിന്നോ കനത്ത മഴയിൽ നനഞ്ഞൊലിച്ച് ഒരു കോട്ടു പോലുമില്ലാതെ,
നിങ്ങൾ വരുന്നതാണ് ഞങ്ങൾ കണ്ടത്.
കുടയില്ല, പോക്കറ്റിൽ ഒന്നും തന്നെയില്ല, ഒരു ഐഡി പോലും...
ഐഡിയൊന്നുമില്ലാത്തവർ കുറ്റവാളികളോ കൊലപാതകികളോ മറ്റോ ആണോ?
അത് ഡെസ്കിൽ വച്ചിരിക്കുന്ന എന്‍റെ പേർസിനുള്ളിൽ കാണും...
-ആയിക്കോട്ടെ. -...അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു ജാക്കറ്റിനുള്ളിൽ.
പക്ഷേ, ആദ്യം എന്നോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ വ്യക്തിയാരാണെന്ന് എനിക്കറിയണം.
ഒരു ഡ്രൈവറോ, ബോക്സറോ, ഡെന്‍റിസ്‌റ്റോ, അതോ ഒരു കണിയാനോ?
അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ജഡ്ജാകാം, കാരണം നിങ്ങൾ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്കെതിരെ വാദിക്കാൻ മിടുക്കനാണല്ലോ?
ഞാനങ്ങോട്ട് അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ ആൾക്കാരെന്നെ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.
പക്ഷേ എനിക്കങ്ങനെ...കീർത്തിയൊന്നും ഉയർത്തിക്കാട്ടേണ്ടതില്ല.
ഇല്ല...
എന്‍റെ പേര് ഒനോഫ്.
ഞാൻ ലിയാർണാഡോ ഡാവിഞ്ചി.
നിങ്ങൾക്കെന്നേ വിശ്വാസമില്ലേ?
വിശ്വസിച്ചാലുമില്ലെങ്കിലും, അത് നിങ്ങളുടെ യുക്തിയാണ്.
പക്ഷേ, യുക്തിക്ക് നിരക്കാത്തതെന്തെന്നാൽ
വെറുതെ മഴ നനഞ്ഞ് പോകുന്ന ആൾക്കാരെ പിടിച്ച് അകത്തിടുന്നതാണ്.
ഈ കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴ നിങ്ങൾക്ക് അരോചകമാകുന്നുണ്ടോ,
മിസ്റ്റർ ലിയാർണാഡോ ഡാവിഞ്ചി?
ഞാനാണ് ഒനോഫ്.
സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ നിങ്ങളൊരാളിനെ അയച്ച് എന്‍റെ ഐഡി പരിശോധിപ്പിക്കാം,
അതല്ലേ നിങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടത്? ചോരോൻ നദിക്കരയിലാണ് എന്‍റെ ഫാം ഹൗസ്.
ഞാനത് ഊണ് മേശയുടെ പുറത്തെവിടെയോ വച്ചു.
അല്ലെങ്കിൽ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന ഷർട്ടിന്‍റെ പോക്കറ്റിൽ കാണും.
"വളരെപ്പെട്ടെന്ന് കെട്ടിപ്പടുത്ത ആ സൗഹൃദങ്ങളൊക്കെ,
ഇപ്പോഴാകട്ടെ ഒരു മിഥ്യയായി തോന്നുന്നു,
എന്‍റെ കൺമുന്നിൽ വീണ് കിടക്കുന്ന ആ മനുഷ്യനെ എന്നെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നോ?
ആ ശരീരം ശ്വാസം കൊണ്ട് വീർപ്പുമുട്ടുകയായിരുന്നു"
ഈ പേജുകൾ ഞാനാണ് എഴുതിയത്.
ആ ഒഴിഞ്ഞ കണ്ണുകളിൽ തേങ്ങലുകൾ പ്രകടമായി,
അവസാനമവളുടെ ചുണ്ടുകൾ അപേക്ഷിക്കുന്നതിനായി വിതുമ്പി,
ഒരു സ്വപ്ന ദർശിയെയാണ് ഈ സ്വപ്നത്തിലൂടെ നഷ്ടമായത്..."
നല്ല ലഘു പ്രസംഗം. വളരെ നന്നായി പറഞ്ഞു.
പക്ഷേ എനിക്ക് തണുക്കുന്നു. അതു കൊണ്ട് ഒരു...
...വകയെനിക്ക് മനസ്സിലായില്ലല്ലോ, മിസ്റ്റർ ഡാവിഞ്ചി.
നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ ഈ പ്രസംഗം,
ഓണോഫിന്‍റെ തന്നെ വിഖ്യാതമായ നോവലിന്‍റെ ഒരു ഭാഗത്ത് നിന്നുമുള്ളതാണ്!
ഓണോഫ്...
നിങ്ങൾക്ക് ഭാഗ്യമില്ലാതെ പോയി, അല്ലേ? തീർത്തുമില്ല!
കാരണം ഇതുപോലെയുള്ളൊരിടത്ത് കൂടുതൽ സംഭവ്യമായത് ഒന്നും തന്നെയില്ല,
നിങ്ങൾക്ക് വായിക്കാനൊരുപാട് സമയമുണ്ട്.
ഞാനൊരുപാട് വായിക്കാറുണ്ട്,
എല്ലാ ദിവസവും ഓരോ ബുക്കുകൾ തോറും മാറി മാറിയാണ് വായിക്കുന്നത്...
നിങ്ങൾക്ക് സങ്കൽപിക്കാൻ പോലുമാകില്ല ഞാൻ വായിക്കുന്ന ബുക്കുകളുടെ എണ്ണം,
അതിലേറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടവ വീണ്ടുമൊരിക്കൽ കൂടി ഞാൻ വായിച്ചു:
പാലസ് ഓഫ് 9 ഫ്രോണ്ടിയേർസ്, ഡിഗ്രീസ്, ഹേട്രഡ്, ജ്യോമട്രി,
ഏ ട്രീറ്റ്സി ഓൺ പ്ലെഷർ, നീറോ, ദി ടു ടോർച്ചസ്...
ഇതെല്ലാം ഓണോഫിന്‍റെ ബുക്കുകളാണ്. എന്‍റെ പ്രിയപ്പെട്ട എഴുത്തുകാരനാണ് ഓണോഫ്.
എന്‍റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, അദ്ദേഹമൊരു പ്രതിഭയാണ്.
നിങ്ങൾ മാറ്റി പറഞ്ഞതു കൊണ്ട് ഒരർത്ഥവുമില്ല.
ഒരു വള്ളി പുള്ളി പോലും തെറ്റാതെ, അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ജീവചരിത്രമെനിക്കറിയാം.
നോക്ക്,
മഴയത്ത് രാത്രിയിലിറങ്ങി നടന്നതല്ല നിങ്ങളുടെ പ്രശ്നം.
മറിച്ച് നിങ്ങളുടെ ഐഡി ഉടുപ്പിനുള്ളിൽ വച്ചിട്ട് പോന്നതിലാണ് മണ്ടത്തരം പറ്റിയത്.
പോലീസ് കസ്റ്റഡിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനൊരു മാർഗം,
തന്നെക്കൊണ്ട് കഴിയത്തില്ലെങ്കിൽ പോലും, ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ അധികാരത്തെ കൈയ്യേറ്റം ചെയ്യുന്നത്,
കുറച്ച് മെനക്കേടാണ്.
പക്ഷേ ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ ചെയ്യാമെന്ന് കരുതിയാൽ,
പക്ഷേ ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ തന്നെ,
അതും... വളരെ റിസ്കാണ്.
ആന്ദ്രെ!
പറഞ്ഞോളൂ, സാർ!
അതിപ്പോഴേ നിർബന്ധമില്ല, താമസമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.
-ആരാണ് ലീഡ് ചെയ്യുന്നത്? -ഇച്ച്, പിന്നെ മിക്കാഡോയും.
മിക്കാഡോയുടെ കളിയത്ര സ്ഥിരതയുള്ളതല്ല.
ഒരു ഗ്ലാസ് കാപ്പിയെടുക്ക്.
എഴുന്നേൽക്ക്.
എന്താണ് നിന്‍റെ പേര്?
സമയം കളയാനില്ല. നിന്‍റെ പേര് പറയൂ?
നിന്‍റെ പേരെന്താണ്?
എടോ തന്‍റെ പേരെന്താണെന്ന്? നാശം!
" അവൻ അലമാരക്ക് സമീപമായിരുന്നു നിന്നിരുന്നത്.
ഓണറിയാസിന്‍റെ കാർ മുറ്റത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ,
പെട്ടന്നുതന്നെ വേലക്കാരി പുറത്തേക്ക് വന്നു.
അവൾ വാതിൽ തുറന്ന്, വണങ്ങി നിന്നു.
എന്നിട്ട് അവളെ അകത്തേക്ക് ആനയിച്ചു.
മിസ്സിസ് ഓണറിയാസ് വളരെ സാവധാനത്തിൽ കോണിപ്പടികൾ ചവിട്ടി കയറി.
അവൾ സുന്ദരിയായിരുന്നു.
അവൾ തന്‍റെ വസ്ത്രത്തിന്‍റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും പാകം ചെയ്ത ഒരു മീൻ കഷണമെടുത്ത്,
കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.
കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ അവൾ നേരെ നോക്കി, അവിടെ കാണാനൊന്നുമില്ലായിരുന്നു...
അവൾ ഉള്ളിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ, അലമാരക്കടുത്ത് നിന്നുമവൻ മാറി,
അവളുടെ നേർക്ക് ചെന്നു. പക്ഷേ അവളവനെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.
എതാണ്ട് ഒരു കാതമവൾ അവനെയും കടന്നു പോയി.
ഒരു പക്ഷേ അങ്ങനെയൊരു സൃഷ്ടി കാണില്ലായിരിക്കാം."
അതാ ഓണറിയാസിന്‍റെ,
വസ്ത്രത്തിന്‍റെ പോക്കറ്റിൽ ലേശം മത്തിക്കഷണം കാണാം...
''ഡിഗ്രീസ്" എന്ന കഥയിൽ നിന്നുള്ളതല്ലേയത്?
മിസ്സിസ് ഓണറിയാസ് അവനുമായി തെറ്റിപ്പിരിയുമ്പോഴല്ലേ അത്?
ബുക്കിന്‍റെ മധ്യഭാഗത്തായിട്ടുള്ളത്.
ഡിഗ്രീസ് അല്ല.
" സ്റ്റെയർ വേയ്സ്", ഇൻസ്പെക്ടർ.
" സ്റ്റെയർവേയ്സ്", മൂന്നാം അദ്ധ്യായം, "ഡ്രൂസിന്‍റെ ആഗമനം".
പൊട്ടത്തെറ്റുകളിങ്ങനെ വിളിച്ചു പറയുന്നത് അത്ര നല്ലതല്ലെടോ, ലിയാർണാഡോ ഡാവിഞ്ചി!
തറയോട് പാകുന്നതിന് മുമ്പായിട്ടുള്ള, രാജാവായ കൊസിമോയുടെ പ്രസംഗമല്ലേ?
"അതിനാണ് ഞാൻ നിന്നെ ഇവിടെ വരെ പിന്തുടർന്നത്,
അതിനാലാണ്, പാർക്ക് മുടന്തരെ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നത്..."
"... ഒപ്പം കൈവെടിഞ്ഞ നർത്തകരും..."
അതുകൊണ്ടാണ്, ഈ രണ്ട് ഭിത്തികളും കൊത്തി വരച്ച ചുവരിന്‍റ മൂലയിലേക്ക് സംഗമിച്ചത്..."
"... കുടിയേറി വന്നവർ, അവിടെ ഇരുട്ടിലാണ് പ്രാഥമിക കാര്യങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കുന്നത്."
ശരിയല്ലേ?
എന്‍റെ ജീവചരിത്രം നിങ്ങൾക്ക് വള്ളി പുള്ളി തെറ്റാതെ അറിയാമെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്.
എനിക്ക് 48 വയസുണ്ട്.
ഞാൻ നോവലുകളും ആർട്ടിക്കുകളും കവിതകളും അതെപോലെ നാടകങ്ങളും എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
എന്‍റെ അവസാന നാടകമായ "നീറോ", ഞാൻ തന്നെ സംവിധാനം ചെയ്തപ്പോൾ മോശമായിപ്പോയി.
അതിൽ പിന്നെ 6 വർഷത്തേക്ക് ഞാനൊന്നും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നില്ല.
ഇത്രയും മതിയോ?
ഒനോഫ്!
മഹാനായ ഒനോഫല്ലേ ഇത്!
എനിക്കെന്നാലുമെങ്ങനെ തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കാതെ പോയി?
എങ്ങനെ... എങ്ങനെയാണ് ഞാനിതിനോട് മാപ്പ് ചോദിക്കുക?
താങ്കളുടെ കൈകളൊന്ന് പിടിച്ച് അഭിനന്ദിച്ചോട്ടെ?
നിങ്ങളെ അനാദരിച്ചതിന് എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം, ഞാനൊരിക്കലുമത് ചെയ്യാൻ പാടില്ലായിരുന്നു.
കുഴപ്പമില്ല. വലിയ കാര്യമൊന്നുമില്ല.
നിങ്ങളാകെ നനഞ്ഞ് കുളിച്ചിരിക്കുകയാണ്! പെട്ടെന്ന് തോർത്തും ഒരുണങ്ങിയ ഷർട്ടും കൊണ്ടുവരൂ!
പിന്നെ ഒരു ജോഡി ഷൂസും.
താങ്കൾക്ക് കാപ്പി എടുക്കട്ടെ?
-ഒരു കോഫി കൂടി! -ഒരു നിമിഷം, ഇൻസ്പെക്ടർ.
-ഞാനൊരു കോൾ ചെയ്തോട്ടെ? -പിന്നെന്താ, തീർച്ചയായും.
പക്ഷേ...
എല്ലാ ലൈനുകളും തിരക്കിലാണ്.
എന്നാലും... എന്നാലുമെങ്ങനെയാണ് നിങ്ങളെ എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റാതെ പോയത്?
ഒരു നൂറ് തവണയെങ്കിലും നിങ്ങളുടെ മുഖം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ടാകും.
നിങ്ങൾക്കറിയാമോ, ഈ വാർത്താ മാധ്യമങ്ങളും ടിവികളുമൊക്കെ...
-സത്യാവസ്ഥ വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിലുപരി അവ കൂടുതലും മറച്ചു വക്കാറാണ് പതിവ്. -ശരിയാണ്, പക്ഷേ...
താങ്കളെപ്പോലുള്ള ഒരാളിവിടെ വന്ന് എന്ത് ചെയ്യുകയാണ്?
ആ മലയുടെ മുകളിലെനിക്കൊരു വീടുണ്ട്, ചിലപ്പോഴൊക്കെ...
നിങ്ങൾക്ക് മനസുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം...
എന്നെ ബാധിക്കുന്നതൊന്നുമല്ലല്ലോ ഇത്ര ഉത്കണ്ഠയുണ്ടാകാൻ.
ഞാൻ നിർഭാഗ്യവശാലാണ് ഇവിടെയെത്തിപ്പെട്ടത്.
എഴുതാനായിട്ടാണ് ഞാനവിടെ പോകുന്നത്. നല്ല ഏകാഗ്രത കിട്ടുമെനിക്ക്.
പുതിയ ബുക്കാണോ?
പുതിയ ബുക്കേതെങ്കിലുമാണോ എഴുതുന്നത്?
- ഞാൻ ഊഹിച്ചതു പോലെ തന്നെയല്ലേ? - കൊള്ളാം, ഊഹിച്ചത് ശരിയാണ്.
ഇവിടെ വന്നിട്ടിപ്പോൾ കുറേ ദിവസമായോ?
മൂന്നോ നാലോ ദിവസമായി. വ്യാഴാഴ്ചയാണ് ഇവിടെയെത്തിയത്...
... ഇന്നിപ്പോൾ ഞായർ. അങ്ങനെയാകുമ്പോൾ നാല് ദിവസം.
ആ താടി! അത് തന്നെ!
എപ്പോൾ കണ്ടാലും നിങ്ങൾക്ക് താടിയുണ്ടായിരുന്നു,
അതാ നിങ്ങളെയെനിക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കാഞ്ഞത്!
കാപ്പി, മിസ്റ്റർ ഇൻസ്പെക്ടർ.
- അതെ? - എക്സ്ക്യൂസ് മീ, മോൺസിയർ.
ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഷൂസ് കൊണ്ടു വന്നിട്ടുണ്ട്. വാതിലൊന്ന് തുറക്കാമോ?
അതെ, ഞാൻ വരികയാണ്. വരികയാണ്.
പൂന്തോട്ടക്കാരന്‍റെ ബൂട്ടാണ്.
കുറച്ച് വലുതാണ്, എങ്കിലും ഉണക്കേണ്ടി വരും.
സാരമില്ല, നന്ദിയുണ്ട്
നേരത്തെ നടന്നതിനൊക്കെ ഞാൻ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു. കൈയ്ക്ക് എങ്ങനെയുണ്ട്?
സാരമില്ല.
അത് മാറിക്കോളും.
ബൂട്ട്സ് തന്നതിന് നന്ദി.
അത്, ഇൻസ്പെക്ടർ, എന്‍റെ പ്രയത്നത്തെക്കുറിച്ച്...
...പ്രശംസിച്ച താങ്കളോട് നന്ദിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല പറയാൻ.
അല്ല, ഞാനാണ് നിങ്ങളോട് നന്ദി പറയേണ്ടത്.
നിങ്ങൾക്കറിയില്ല, നിങ്ങളെ കണ്ടുമുട്ടാൻ കഴിഞ്ഞതിൽതന്നെ ഞാൻ ഏറെ സന്തോഷിക്കുന്നു.
നിങ്ങളുടെ ഹസ്തദാനം കിട്ടിയ നിമിഷത്തിൽ,
ഞാൻ ലോകംതന്നെ കീഴടക്കിയ പോലെ സന്തോഷിക്കുകയായിരുന്നു.
നിങ്ങളുടെ ഔദാര്യത്തെ ഞാൻ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നത് ശരിയല്ല,
നിങ്ങളെന്നെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടാക്കുകയാണെങ്കിൽ...
ശരി, തീർച്ചയായും.
അങ്ങനെയാകുമ്പോൾ വസ്ത്രങ്ങളും ബൂട്ട്സുമെനിക്ക് തിരിച്ച് തരികയും ചെയ്യാം.
തീർച്ചയായും.
തീർച്ചയായും, പക്ഷേ... പ്രശ്നമെന്താണെന്നു വച്ചാൽ...ഞാനെങ്ങനെയാണത് പറയുക?
എന്‍റെ ഐഡിയാണോ? അതും ഞാനെടുത്തു കൊണ്ട് വരാം.
അല്ല, അതിന്‍റെയല്ല.
പിന്നെന്താണ്?
വലിയ പ്രശ്നമൊന്നുമല്ല...
പക്ഷേ...
നിങ്ങൾ കുറച്ച് നേരം കൂടി തങ്ങേണ്ടി വരും.
ശരി, അതിന്‍റെ ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ...
ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, മറ്റ് പ്രശ്നങ്ങളൊന്നുമില്ല. കുറച്ച്...
...ചോദ്യങ്ങൾ. ഒരു ഔപചാരികതക്കുവേണ്ടി വേണ്ടി മാത്രം.
അധിക നേരമൊന്നുമെടുക്കില്ല.
അത് ഞാൻ അംഗീകരിക്കുന്നു, പക്ഷേ ഞാൻ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുകയാണ്.
നിങ്ങൾക്ക് ഫോൺ വിളിക്കേണ്ടേ?
നമ്പരിങ്ങ് തരൂ, ഞാൻ ഡയൽ ചെയ്ത് തരാം.
9363... 3396.
93633396.
ഓർത്തിരിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്.
ഇത് നിങ്ങളുടെ നമ്പരാണോ?
അല്ല...
എന്‍റെ ഒരു കൂട്ടുകാരിയുടേതാണ്.
ആന്ദ്രെ.
ഈ നമ്പരൊന്ന് ഡയൽ ചെയ്തേ, 93...
63...
3396.
93633396.
എന്തിനെപ്പറ്റിയുള്ളതാണ് നിങ്ങളുടെ പുതിയ ബുക്ക്?
ഇതെന്താണ്, ഇന്‍റെർവ്യൂ ആണോ? എന്നെ നന്നായിട്ടറിയാമായിരുന്നിട്ട് കൂടി,
ഞാനീ ചടങ്ങുകളൊക്കെ പണ്ടേ നിരാകരിച്ചതാണ്.
അതെ, ആയിക്കോട്ടെ. പക്ഷേ അതിനൊരു കാരണമുണ്ടാകുമല്ലോ?
ഇന്‍റർവ്യൂ ഒക്കെ വെറും പ്രഹസനം മാത്രമാണ്.
അറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങളാണെങ്കിൽ കൂടിയും വീണ്ടും അതൊക്കെ തന്നെ ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും,
വീണ്ടുമത് കേൾക്കുമ്പോഴുള്ള സന്തോഷം കൊണ്ട്.
ഒരു തരത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ആണ്.
പക്ഷേ എന്നെ സംബന്ധിച്ചത് വ്യത്യസ്തമാണ്.
ഇന്ന് ചെയ്ത എല്ലാ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും നിങ്ങളെന്നോട് പറയണം.
ഇന്ന്, അതായത് ഞായറാഴ്ച.
എനിക്ക് അറിഞ്ഞു കൂടാത്ത കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് കേൾക്കേണ്ടത്.
അപ്പോളിത് ഒരു ഇന്‍റർവ്യൂ അല്ല.
ഇതൊരു വിസ്താരമാണ്.
എന്ത് വേണമെങ്കിലും വിളിക്കാം... പക്ഷേ, എന്‍റെ കൂടെ താങ്കൾ കുറച്ചുനേരമിരിക്കണം.
ഞാൻ വളരെ വില കൽപിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിയുടെ മുമ്പാകെ...
...ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ ശരിക്കും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്.
- എങ്കിൽ ചോദിക്കണ്ട. - വേണം, മിസ്റ്റർ ഓണോഫ്.
തീർച്ചയായും വേണം. അതിന് നിങ്ങളാണ് സഹകരിക്കേണ്ടത്.
ഇപ്പോൾ നമ്മൾ മാത്രമേയുള്ളൂ, നിങ്ങൾ പറയുന്നത് മറ്റ് കാതുകളിൽ എത്തുകയില്ല.
നിങ്ങളെങ്ങനെയാണ് ദിവസങ്ങൾ തള്ളി നീക്കുന്നതെന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞാലും,
ഇത് തീർത്ത് കഴിഞ്ഞാൽ, ഞാനിതാ ഉറപ്പ് തരുന്നു,
താങ്കളെ ഞങ്ങൾ വെറുതേ വിടുന്നതായിരിക്കും.
സിഗരറ്റ് ഉണ്ടാകുമോ?
-ക്ഷമിക്കണം, ഇവിടെയിപ്പോൾ അങ്ങനെ വലിക്കുന്നതായിട്ടാരും... -ശരി. അത് പോട്ടെ.
എനിക്ക് മനസ്സിലാകും.
നിങ്ങളൊരുപാട് വലിക്കാറുണ്ടോ?
ദിവസം മൂന്ന് പായ്ക്ക് വീതം. ചിലപ്പോൾ അതിലും കൂടാം.
-അപ്പോളിന്നോ? -ഇന്ന് എന്‍റെ റെക്കോർഡ് തന്നെ ഞാൻ തിരുത്തിക്കുറിച്ചു.
ഇന്ന് രാവിലെ നിങ്ങളെപ്പോഴാണ് എഴുന്നേറ്റത്?
- 3:30ക്ക്. - അതെന്താണ് നിങ്ങൾക്കത്രയുറപ്പ്?
ഞാനെല്ലാ ദിവസവും രാവിലെ 3:30ന് തന്നെയാണ് എഴുന്നേൽക്കാറ്.
- ഇത്ര കൃത്യമായി പറയാനെന്താണ് കാരണം? - ഞാനധികം ഉറങ്ങാറില്ല.
ഒന്നല്ലെങ്കിൽ ഒന്നര മണിക്കൂർ... രണ്ട് മണിക്കൂറിൽ കൂടുതൽ പോയിട്ടേയില്ല.
കഴിഞ്ഞ പത്ത് വർഷമായി, എല്ലാ ദിവസവും ഞാൻ രാവിലെ...
...മൂന്നരയ്ക്ക് തന്നെയാണ് എഴുന്നേൽക്കുന്നത്.
ജ്യോമട്രിയിലെ ഷാനോണിനെപ്പോലെ, അല്ലേ?
അതെ, ജ്യോമട്രിയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രത്തെപ്പോലെ തന്നെ.
- അത് നിങ്ങൾക്കൊരു പ്രചോദനമായിരുന്നു. - അങ്ങനെ കരുതുന്നു.
ഞാൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞ വരികൾ നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റാതെ വന്നപ്പോൾ ഞാനൊന്ന് അതിശയിച്ചു:
"ആ ചുണ്ടുകൾ കേഴുന്നതിനായി വിതുമ്പി." മനോഹരമായിരിക്കുന്നത്...
നിങ്ങൾ എല്ലാ പ്രതികളുടെയും പേരോർത്തിരിക്കാറുണ്ടോ?
അറസ്റ്റ് ചെയ്ത എല്ലാവരുടെയും, ചോദ്യം ചെയ്തവരായാലും ജയിലിലാക്കിയവരായാലും തന്നെ?
അവരുടെ മുഖം, മുടി
അവർ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ, അങ്ങനെയെല്ലാം? സംശയമുണ്ട്.
എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ആരും ഓർത്തിരിക്കാറില്ല.
നിങ്ങളാ പറഞ്ഞ പാസേജിലെ വരികൾ മിക്കവാറും പാലസിൽ നിന്നുമുള്ളതാകാം...
അതെ, അത് തന്നെ!
അവസാന അദ്ധ്യായത്തിന്‍റെ തുടക്കമായിരുന്നത്! മനോഹരമായ വരികൾ!
- ഉറക്കമില്ലായ്മയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു നമ്മൾ ചർച്ച ചെയ്തത്. - അതെ. എനിക്കും ഉണ്ടായിരുന്നത്.
അതും വർഷങ്ങളോളം.
പറ്റാവുന്നതൊക്കെ ചെയ്തു നോക്കി...
കെട്ടുകണക്കിന് ഉറക്കഗുളികയൊക്കെ കഴിച്ചു. ഒരു ഫലവുമുണ്ടായില്ല.
അപ്പോഴാണ്, കുറച്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് എല്ലാം തനിയെ നിന്നു,
ദേ, ഇതുപോലെ.
ഒറ്റരാത്രി കൊണ്ട്.
അതുകൊണ്ട് പ്രതീക്ഷ കൈവിടരുത്. നിങ്ങൾക്കുമങ്ങനെ സംഭവിക്കാം.
എനിക്കെന്‍റെ ഉറക്കമില്ലായ്മ ഭേദമാകണ്ട.
എനിക്കിത് കൊണ്ട് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല,
അതെന്‍റെ ഏക കൂടപ്പിറപ്പാണ്.
അതായത്, മറ്റുള്ളവർ ഉറങ്ങുമ്പോഴും എനിക്ക് എഴുതാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്.
- കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലും നിങ്ങൾക്ക് ജോലിയുണ്ടായിരുന്നോ? - പതിവ് പോലെയില്ലായിരുന്നു.
- അപ്പോൾ, കിടന്നുറങ്ങിയോ? - ഇല്ല...
ഇല്ലേ? പിന്നെന്താണ് ചെയ്തത്?
ഞാൻ സീലിങ്ങിലേക്ക് കുറേ സമയം നോക്കിക്കിടന്നു.
സീലിങ്ങും എന്നെ തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഒറ്റക്കോ? ഞാനുദ്ദേശിച്ചത്, കിടക്കയിൽ നിങ്ങൾ ഒറ്റക്കായിരുന്നോയെന്നാണ്?
ഇൻസ്പെക്ടർ, നിങ്ങളിങ്ങനെ ഓരോന്ന് കുത്തിപ്പൊക്കി ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
- അതെ, ഞാനൊറ്റക്കായിരുന്നു. - നിങ്ങൾ ഒറ്റക്കായിരുന്നു. എന്നിട്ട്?
പിന്നെ ഞാൻ കോഴി കൂവുന്നതിനും മുന്നേയെഴുന്നേറ്റു.
ഞാൻ ഉടുപ്പ് ധരിച്ചതിനു ശേഷം ചെരുപ്പുകളെടുത്തിട്ടു.
പിന്നെ അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി.
പഞ്ചസാരയിട്ടൊരു ഗ്ലാസ് കാപ്പി കുടിച്ചു.
എന്നിട്ട് ടോയ്ലറ്റിൽ പോയി.
തല നന്നായി തേച്ച് കുളിച്ച്,
വസ്ത്രം ധരിച്ചു.
ഒരു ഫോൺ കോൾ ചെയ്തു,
ഇന്നലെ എഴുതിയിരുന്ന സകലതും ഞാൻ കീറിക്കളഞ്ഞു,
പിന്നെ, നാളെയെഴുതേണ്ട കാര്യങ്ങളെപ്പറ്റി കുറിച്ചു വച്ചു.
പിന്നീട് ഞാൻ നടക്കാനിറങ്ങി.
അതിന് ശേഷം, വീട്ടിൽ തിരികെയെത്തിയ ഞാൻ മച്ചിന്‍റെ മുകളിൽ ചെന്ന് നോക്കി.
എന്നിട്ട്?
എന്നിട്ട്,
ഞാനെന്‍റെ പ്രതിനിധിയെ കൊണ്ടുവരാനായി റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് പോയി.
എന്താണ് നിങ്ങളുടെ പ്രതിനിധിയുടെ പേര്?
- ഡാനിയൽ. - എന്തോന്ന് ഡാനിയൽ?
ഡാനിയൽ ഫെബ്രുവരി.
നിങ്ങൾ ഡാനിയൽ ഫെബ്രുവരിയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വരാനായി റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് പോയല്ലേ?
- അതെ. - എന്നിട്ട്?
ഞങ്ങൾ ലഞ്ച് കഴിച്ചു, ജോലിയെപ്പറ്റി സംസാരിച്ചു...
- പിന്നീട് ഞാനവളെ തിരിച്ചു കൊണ്ടാക്കി. - എവിടേക്ക്?
- സ്റ്റേഷനിലേക്ക്. - എപ്പോൾ?
വൈകിട്ട് ഒരഞ്ചിനും ആറിനുമിടയിൽ. അവൾ പോയിക്കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.
ഏത് സമയത്ത്?
ഏകദേശം ഏഴ് മണിക്ക്.
എന്നിട്ട്?
എന്നിട്ട്...
- എന്നിട്ട്? - എന്നിട്ട്...
പിന്നെന്താണ്?
ഞാൻ ശരിക്കോർക്കുന്നില്ല.
നിങ്ങൾക്കോർമ്മയില്ലെന്നോ?
ഇല്ല, എനിക്കോർമ്മയില്ല.
ഓർക്കുന്നില്ലേ?
പക്ഷേ...
നിങ്ങൾ തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോയിരുന്നു,
സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് ഏഴ് മണിക്കിറങ്ങിയതിന് ശേഷം... ശേഷമെന്താണ്?
ഞാനോർക്കുന്നില്ല... മറന്നു പോയി, ഞാൻ...
അത് നല്ല തമാശയായിപ്പോയി!
കുറച്ച് മണിക്കൂർ മുമ്പ് ചെയ്ത കാര്യത്തെക്കുറിച്ച്...
...പോലും ഓർക്കുന്നില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാലെങ്ങനെയാണ്?
-അതൊക്കെ സർവ്വസാധാരണമാണെന്നാണോ കരുതുന്നത്? -മറക്കുന്നത് ഒരു കുറ്റമാണോ?
നിങ്ങൾ എന്നെ കളിയാക്കുകയാണ്, മിസ്റ്റർ ഒനോഫ്!
- തീർത്തും പരിഹസിക്കുകയാണ്! - ഉണ്ടയാണ്, ഇൻസ്പെക്ടർ!
ഞാനെന്ത് ചെയ്തെന്നാണ്? എന്താണ് പ്രശ്നമിപ്പോൾ?
- നിങ്ങളെന്താണ് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്? - ഓക്കേ, നമുക്ക് ആദ്യം മുതലൊന്നു കൂടി പറഞ്ഞ് തുടങ്ങാം.
ഏറ്റവും മുകളിൽ നിന്ന് തന്നെ.
എല്ലാം അടിമുടി മാറിമറിയുന്നുണ്ട്, മിസ്റ്റർ ജീനിയസ്.
നിങ്ങളെ എനിക്ക് ആത്മാർത്ഥമായും സഹായിക്കണമെന്ന് തന്നെയാണ്,
എനിക്ക് നിങ്ങളോടുള്ള തികഞ്ഞ ബഹുമാനത്തിന്‍റെ കാരണം തന്നെ,
നിങ്ങളുടെ വർക്കുകളാണ്...
പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ ഓർമ്മ തിരിച്ചു കിട്ടുന്നത് വരെ,
- നിങ്ങൾ എവിടേക്കും പോകുന്നില്ല. - എന്നെ സഹായിക്കാനോ? എനിക്കാരുടെയും സഹായം വേണ്ട.
നിങ്ങളുടെ ഇത്തിരിപ്പോന്ന പോലീസ് ബുദ്ധിയിലെന്ത് സംശയമാണ് ഇനിയിരിക്കുന്നത്?
നമുക്ക് ആരംഭിക്കാം.
പേര്?
എന്താണ് നിങ്ങളുടെ പേര്?
ഇതെന്താ കീറാമുട്ടി ചോദ്യം വല്ലതുമാണോ, നാശം!
ഒരു ഫോൺ ചെയ്യുന്നത് വരെ ഞാനിനി ഒന്നിനും മറുപടി തരില്ല.
വിളിക്കാൻ പറ്റില്ല, അത് നടക്കില്ല.
നിങ്ങൾക്ക് ഫോൺ വിളിക്കാൻ പറ്റില്ല.
എന്‍റെ വക്കീലിനെ വിളിക്കാനെനിക്ക് അവകാശമുണ്ട്!
വക്കീലില്ലാതെ ഞാനീ നിങ്ങളുടെ മണ്ടൻ ചോദ്യങ്ങൾക്കൊന്നും മറുപടി പറയാനുദ്ദേശിക്കുന്നില്ല!
നോക്കൂ...
- എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങളെപ്പറ്റിയൊക്കെ അറിയാം. - ഇല്ല!
നിങ്ങൾ തുടക്കം മുതലേ എന്‍റെ വാദങ്ങൾ നിരാകരിക്കുകയാണ്!
ആദ്യമാകട്ടെ നിങ്ങളുടെ കാവലാൾ പറഞ്ഞു, "ഇൻസ്പെക്ടർ വരട്ടെ, ചോദിക്കാമെന്ന്"
ഇൻസ്പെക്ടറിനു വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു". എന്നിട്ടിപ്പോൾ നിങ്ങളും...
"നിങ്ങൾ നമ്പർ തരൂ, ഞാൻ നേരിട്ട് വിളിക്കാം".
ഈ ഇണ്ടംതുരുത്തി സ്ഥലത്തു നിന്ന് വിളിക്കാനും പറ്റില്ലേ?
ലൈനുകളെല്ലാം പരിധിക്കു പുറത്താണ്.
ഇനി അറിയാനില്ലല്ലോ?
അതെ, ഇൻസ്പെക്ടർ,
എന്‍റെ കരിയറിൽ ഞാനിന്നേവരെ ഇങ്ങനെ വലിയ ആത്മപ്രശംസകളിലൊന്നും വീണു പോയിട്ടില്ല.
സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു!
അത് നേരാണ്, മിസ്റ്റർ ഒനോഫ്. ഇതേപോലെയുള്ള പെരുമഴയത്ത്,
ഫോൺ ചെയ്യുകയെന്നതാണ് ആദ്യമാവശ്യം.
ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ, ഇവിടിപ്പോൾ കറന്‍റുള്ളത് തന്നെ അതിശയം.
- നേരത്തെ നിങ്ങളിത് പറഞ്ഞതാണ്. - ഞാൻ വാക്ക് തരുന്നു,
ലൈനുകളെല്ലാം ശരിയായി കഴിഞ്ഞ്, നിങ്ങൾക്ക് തന്നെ വിളിക്കാം.
പറയൂ. നിങ്ങളുടെ പേരെന്താണ്?
- എന്തിന്? - എന്തിനെന്നോ?
- ഈ ചോദ്യങ്ങളൊക്കെ. - ദയവായി, നിങ്ങളുടെ പേര് പറയൂ.
എന്തിനു വേണ്ടിയാണീ വിസ്താരം, ഇൻസ്പെക്ടർ?
നിങ്ങളുടെ വീടിനു സമീപത്തായിട്ടാണ് ഇന്നു രാത്രി ഒരാൾ കൊല ചെയ്യപ്പെട്ടത്.
ഇരിക്കൂ.
അഭിനന്ദനങ്ങൾ, ഇൻസ്പെക്ടർ. നിങ്ങൾക്കിപ്പോൾ കൊലയാളിയെ കിട്ടിയിട്ടുണ്ടല്ലോ?
നിങ്ങളാണ് കൊലപാതകിയെന്ന്, ഞാനൊരു നിമിഷം പോലും ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല.
മറിച്ച് നിങ്ങളെന്നെ ആ രീതിയിൽ വിശ്വസിപ്പിക്കുകയാണെങ്കിൽ,
അതായത് നിങ്ങൾക്ക്, വൈകിട്ട് ഏഴ് മണിക്കു ശേഷമുള്ള...
...കാര്യങ്ങളൊന്നും ഓർമ്മയില്ലെന്നുണ്ടെങ്കിൽ,
- എനിക്കങ്ങനെ കരുതേണ്ടി വരും. - കഷ്ടം...
അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങളുടെ പേര് പറഞ്ഞാലും.
എന്‍റെ പേര്, ഒനോഫ്.
- ജനന സ്ഥലവും, തീയതിയും. - ഫെബ്രുവരി 3, 1946, വേർസെരയിൽ.
- തൊഴിൽ. - എഴുത്തുകാരൻ.
- വിവാഹിതനാണോ? - രണ്ട് വട്ടം.
- അതിനർത്ഥം... - എന്‍റെ ആദ്യ ഭാര്യ
വിവാഹശേഷം, ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽത്തന്നെ മരണപ്പെട്ടു.
എന്തായിരുന്നു സാഹചര്യം?
ക്യാൻസറായിരുന്നു.
- നിങ്ങൾ പുനർവിവാഹം ചെയ്തോ? - ഒൻപത് വർഷത്തിനു മുന്നേ ഡിവോർസായി.
- കുട്ടികളോ? - ഇല്ല.
- ഇതിനു മുമ്പ് എന്തെങ്കിലും കുറ്റങ്ങൾ? - എന്തോന്ന്?
എത്ര പ്രാവശ്യമാണ് സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിൽ ഞാൻ കള്ളത്തരം...
...കാണിച്ചത്? അതെപോലെ നികുതികൾ വെട്ടിച്ചത്?
മുൻപ് ഞാൻ എത്ര പേരെ കൊന്നിരിക്കുന്നു?
ഏതെങ്കിലും കുറ്റങ്ങൾ നിഷേധിക്കുന്നുണ്ടോ.
നിങ്ങളെന്തിനാണ് ഈ എരണംകെട്ട സ്ഥലത്തേക്ക് വന്നത്?
ഞാനിപ്പോൾ രണ്ടു തവണയായി പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.
കുറച്ച് ഏകാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കാനാണ് ഞാൻ ഫാം ഹൗസിലേക്ക് വന്നത്.
ഏല്ലാത്തിൽനിന്നുമൊന്ന് ഒഴിഞ്ഞ്.
ഈ പോലീസുകാരുടെ ശല്യമകറ്റാൻ വേണ്ടി.
നിങ്ങൾ ഒറ്റക്കായിരുന്നോ?
ഒരു നിമിഷം, സാർ.
- നിങ്ങൾ വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ ഒറ്റക്കേയുള്ളായിരുന്നോ? - അല്ല.
- കൂടെ ആരായിരുന്നു? - എന്‍റെ ഭാര്യ.
മൂന്നാമതും കല്യാണം കഴിച്ചോ നിങ്ങൾ?
അല്ല, ഞാനുദ്ദേശിച്ചത് എന്‍റെ രണ്ടാം ഭാര്യ.
അതായത് എന്‍റെ മുൻ രണ്ടാം ഭാര്യ.
- നിങ്ങളപ്പോൾ പൊരുത്തപ്പെട്ടോ? - ഇല്ല. ഞങ്ങൾ നിരന്തരം കാണുമായിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ കൂട്ടുകാരാണെന്ന് നിങ്ങൾ പറയുമായിരിക്കും. അതെ... ഏതാണ്ട് കൂട്ടായിരുന്നു.
നിങ്ങളുടെ ഫാം ഹൗസിൽ എത്ര കിടപ്പു മുറികളുണ്ട്?
അതാണ് ചോദ്യമെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ എപ്പോഴെല്ലാമാണ് ഒരുമിച്ചുള്ളത്...
...അപ്പോഴെല്ലാം ഒരുമിച്ചു തന്നെയാണ് കിടക്കാറും.
അപ്പോൾ,നിങ്ങൾ സീലിങ്ങിലേക്ക് നോക്കാനാണോ വെളുപ്പാൻ...
...കാലത്ത് മൂന്ന് മണിയായപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റത്.
നിങ്ങൾ ഒറ്റക്കായിരുന്നില്ലല്ലോ?
തീർച്ചയായുമല്ല.
- പിന്നെ നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതോ? - ഞാനങ്ങനെയല്ല പറഞ്ഞത്, ആ പകർപ്പെടുത്ത് നോക്ക്.
ഇപ്പോഴല്ല! നിങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റെന്നു പറയുന്നതിന് മുമ്പ്.
പൂവൻ കോഴി കൂവുന്നതിന് തൊട്ടു മുമ്പ്.
- നിങ്ങൾ ഒറ്റക്കായിരുന്നെന്ന്. - എനിക്ക് തെറ്റ് പറ്റിയതാണ്!
എന്നിരുന്നാലും, ഞങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഒറ്റക്കായിരുന്നു.
എത്ര നാളായി നിങ്ങളിവിടെയുണ്ട്?
ഏകദേശം ഒൻപതു ദിവസം.
- എന്താണിത്ര ഉറപ്പ്? - എങ്ങനെ ഞാനുറപ്പിക്കണം?
ഞാൻ ഒൻപതു ദിവസമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അത് ഒൻപത് ദിവസം തന്നെ!
- പിന്നെയെന്തിനാണ് നാലെന്ന് പറഞ്ഞത്? - ഞാൻ നാലെന്നല്ല പറഞ്ഞത്!
- നിങ്ങൾ പറഞ്ഞു, അങ്ങനെ തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്. - എങ്കിൽ, ഞാൻ എണ്ണിയത് തെറ്റിയതാണ്.
ഞാൻ എഴുതാനിരിക്കുമ്പോൾ സമയം പോകുന്നത് അറിയുകയേയില്ല, പ്രത്യേകിച്ചും...
അങ്ങനെയാണ് ഞങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികൾ: സ്വബോധവും ത്യജിച്ചു കൊണ്ട്.
കേൾക്കൂ, മിസ്റ്റർ ഒനോഫ്.
നോവലിലെയും കവിതകളിലെയും കാര്യങ്ങളൊക്കെ നിങ്ങൾ എതിർക്കുന്നത് കൊള്ളാം.
പക്ഷേ ഒരു കൊലപാതകം അന്വേഷിക്കുന്നതിനിടയിൽ സ്വയം ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞുമാറിയാൽ,
അപ്പോളായിരിക്കും...
ഇനിയും വീണു കഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാവരും മുങ്ങുമല്ലോ!
നാശം.
അത് ഞങ്ങൾ നോക്കിക്കോളാം, മിസ്റ്റർ ഇൻസ്പെക്ടർ.
ഇതു പോലൊരു സ്ഥലത്തു നിങ്ങളെങ്ങനെ കഴിയുന്നു?
നമുക്കെങ്ങനെ ഇതു പോലൊരിടത്തു കഴിയാൻ പറ്റുന്നു?
ഞങ്ങൾ തയ്യാർ, മിസ്റ്റർ ഇൻസ്‌പെക്ടർ.
എക്സ്ക്യൂസ് മീ!
യെസ്?
കുറച്ച് മുമ്പ്, ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു...
ആ കുപ്പികൾ. വൈനായിരുന്നെന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ.
കുറച്ച് കുടിക്കാൻ കിട്ടുമോ?
ഇത് നല്ല ഒന്നാന്തരം വൈനാണ്.
ഇവിടുത്തെ ബെസ്റ്റ് സാധനം.
- ഇതാ. - നന്ദി.
നന്ദി.
- കൊള്ളാമോ? - ഞാൻ പറയാം!
കുറച്ചു കൂടി കുടിച്ചോ.
ഒരു ഉണർവ്വുണ്ടാകട്ടെ.
ഇന്ന് ഫെബ്രുവരി മൂന്നാണ്. നിങ്ങളുടെ ജന്മദിനമല്ലേ?
അങ്ങനെയോ.
അതെ, ആണ്.
ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ?
വേറെന്തൊണ് നിങ്ങൾക്കിവിടെ പണി?
മുമ്പ് ഞാൻ ചൂളമടിച്ചപ്പോൾ നിങ്ങൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടു, ഓർക്കുന്നോ?
നിങ്ങളെക്കരുതിയല്ല ഞാൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടത്.
ക്ഷമിക്കണം. മാപ്പാക്കിയേക്ക്.
പോയി അവരെ ഒന്ന് സഹായിച്ചേക്കാം.
അല്ല, കാരണമത്... ഞാൻ വെറുതെ ചൂളമടിച്ചതാണ്...
-ആ ഈണം എന്തിന്‍റെയാണെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നോ? -എനിക്കത് മനസ്സിലായിരുന്നു.
നിങ്ങളെഴുതിയ ആ പാട്ട് മനോഹരമായിരുന്നു.
ഇക്കാര്യം ഭൂലോകത്തുള്ള എല്ലാ ആളുകളും നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞുകാണുമെന്നറിയാം.
പക്ഷേ... എന്നെ സംബന്ധിച്ച് ആ പാട്ട് എന്‍റെ ജീവിതത്തിലേ തന്നെ ഒരേടാണ്.
വരൂ പോകാം! ഞാൻ പറഞ്ഞതെന്താണ്!
വന്നിരിക്കൂ, ദയവായി.
ആന്ദ്രെ, മെഴുകുതിരികളൊക്കെ എവിടെയാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.
നല്ലവണ്ണം നോക്ക്, അതെല്ലാം അവിടെയുണ്ട്!
പെട്ടെന്നാവട്ടെ!
മോൺസിയർ ഒനോഫ്!
ഞാൻ കുറച്ച് വൈൻ കൂടിയൊഴിക്കാം. നിങ്ങളുടെ ഗ്ലാസ് എവിടെ?
- ആന്ദ്രെ! ആന്ദ്രെ, തുറക്ക്! - മാമാ...
തുറക്ക്!
തുറക്ക്! തുറക്കാൻ! എന്താണ് നടക്കുന്നത്?
- തുറക്ക്! - കതക് പൊളിക്ക്!
- പെട്ടെന്ന്! - പൊട്ടിക്കിത്!
തുറക്ക്!
- നിങ്ങളുടെ പേര്? - ഒനോഫ്.
ജനന സ്ഥലവും തീയതിയും.
ഫെബ്രുവരി 3, വെർസരെയിലെ സെയിന്‍റ് ബ്ലെയിസ് ഡേ.
- വർഷം? - 1946.
- തൊഴിൽ? - എഴുത്തുകാരൻ.
- വിവാഹിതനാണോ? - രണ്ട് തവണ.
- കുട്ടികളുണ്ടോ? - ഇല്ല.
നിങ്ങളുടെ നാട്ടിലേക്ക് എത്തിയിട്ടിപ്പോൾ എത്ര നാളായി?
നാല്.
ആദ്യം നിങ്ങൾ നാലെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്, പിന്നെ ഒൻപതെന്ന് പറയുന്നു.
ഇപ്പോളിതാ വീണ്ടും നാലെന്ന്?
നാല്.
ആരുടെ കൂടെയാണ് നിങ്ങൾ വന്നത്?
എന്‍റെ രണ്ടാം ഭാര്യയ്ക്കുമൊപ്പം.
- എന്താണ് നിങ്ങളുടെ രണ്ടാം ഭാര്യയുടെ പേര്? - ഡാനിയല്ലേ.
ഡാനിയല്ലേ, എന്തോന്ന്?
ഡാനിയല്ലേ ഫെബ്രുവരി.
അത് നിങ്ങളുടെ ഇടനിലക്കാരിയല്ലായിരുന്നോ?
അത് തന്നെ.
എന്നു വച്ചാലെന്താണ്?
എന്നുവെച്ചാൽ രണ്ടാം ഭാര്യയാണെന്‍റെ ഇടനിലക്കാരിയെന്ന്.
അപ്പോൾ അവളെയാണോ നിങ്ങൾ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോയത്?
അതെ.
- എപ്പോഴായിരുന്നു? - സന്ധ്യയ്ക്കു മുമ്പ്.
നിങ്ങളപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്തു?
ഞാൻ വീട്ടിൽ തങ്ങി.
നിങ്ങൾ വീട്ടിൽ നിന്നെന്നോ? അതോ, വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയെന്നോ?
ആ ദിവസം മുഴുവൻ ഞാൻ വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്നു.
ദിവസം മുഴുവനും...
കുറച്ച് വൈൻ കിട്ടുമോ?
നിങ്ങൾ വീട്ടിൽ നിന്നാ ദിവസം പുറത്തിറങ്ങിയിട്ടില്ലെങ്കിൽ,
പിന്നെങ്ങനെയാണ്, ഡാനിയല്ലേ ഫെബ്രുവരിയെ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോയത്?
ഞാനില്ലായിരുന്നു അവളുടെ കൂടെ. തനിയെയാണ് അവൾ പോയത്.
അവൾ പോയതിന് ശേഷം, ആരാണ് നിങ്ങളെ കാണാൻ വന്നത്?
ആരും വന്നില്ല.
ഉറപ്പാണോ?
അതെ.
ഞാൻ വൈകിട്ട് പുറത്ത് പോയതേയില്ല.
എന്നെ വിശ്വസിക്ക്.
നിങ്ങളുടെ രണ്ടാം ഭാര്യ പോയതിന് ശേഷം നിങ്ങളെന്ത് ചെയ്യുകയായിരുന്നു?
മറുപടി താ. എന്താണ് ചെയ്തത്?
പിന്നെ ഞാനെന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് ഓർക്കുന്നില്ല.
പക്ഷേ നിങ്ങൾ പറയുന്നത് ആ ദിവസമേ പുറത്ത് പോയിട്ടില്ലെന്നാണ്.
അതെ.
എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് ഓർമ്മയില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്കെങ്ങനെ അതറിയാം?
ഓർക്കുന്നില്ല...
നിങ്ങൾ ഓർത്തെടുക്കുന്ന നിമിഷം, പുറത്തേക്കു പോയിട്ടില്ലെന്ന് ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞാലോ?
അതെ.
അപ്പോൾ പുറത്ത് പോയിട്ടുണ്ടെന്ന് സാരം... അതിന് ശേഷം.
എനിക്കോർമ്മയില്ല.
ഓർത്തെടുക്കാനൊന്നും ഞാൻ പറയുന്നില്ല.
നിങ്ങൾ പറയുന്നതെല്ലാം ശുദ്ധ അസംബന്ധങ്ങളാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ!
ആദ്യം നിങ്ങളിവിടെ തനിയെയാണ് വന്നതെന്ന് പറഞ്ഞു,
നിങ്ങളുടെ ഏജന്‍റ് കാണാൻ വന്നു, എന്നിട്ട് അവരെയും കൂട്ടി നിങ്ങൾ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് പോയി.
5നും 5:30 നുമിടയിൽ എപ്പോഴോ.
എല്ലാമവസാനിച്ചെന്ന് കരുതിയപ്പോൾ, നിങ്ങൾ...
...ഭാര്യയുമായിട്ട് വന്നു. അതും നിങ്ങളുടെ മുൻ ഭാര്യ.
അവരും നിങ്ങളുടെ ഏജന്‍റാണെന്ന് പറയുന്നു.
നിങ്ങളല്ല അവളെ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് കൊണ്ടാക്കിയത്, പകരം അവളൊറ്റക്കാണ് അങ്ങോട്ട് പോയത്.
മിസ്റ്റർ ഒനോഫ്...
ആ സ്റ്റേഷനിൽ...
ആ സ്റ്റേഷനിൽ, അങ്ങനെയൊരു പീറ ട്രെയിൻ പോലും,
നിങ്ങൾ ഫാം ഹൗസിലേക്കെത്തുന്നത് വരെ കടന്നു പോയിട്ടു കൂടിയില്ല.
കാരണം സിമ്പിളല്ലേ, അങ്ങനെയൊരു സ്റ്റേഷൻപോലും ഇവിടെയില്ല!
ഒരിക്കലുമില്ല!
മലയാളം പരിഭാഷകൾക്ക് സന്ദ൪ശിക്കുക www.malayalamsubtitles.org www.facebook.com/groups/MSONEsubs
നിങ്ങളുടെ ബുക്കുകൾ വച്ച് നോക്കിയാൽ, നിങ്ങൾക്കവ...
...എഴുതാനുള്ള ഒരു യോഗ്യതയും ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
നിങ്ങളുടെ നോവലുകളും കവിതകളും നാടകങ്ങളും
- പിന്നെ പാട്ടുകൾക്കുമൊക്കെ നിങ്ങളെക്കാൾ മൂല്യമുണ്ട്. - ഞാനങ്ങനെ കരുതുന്നു.
ഇനി സത്യം പറഞ്ഞോ.
കുറ്റം സമ്മതിക്കാൻ!
കരിയറിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റാണ് നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത്,
ഇതിലെന്തെങ്കിലും അർത്ഥമുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല.
പിന്നെ നിങ്ങളെന്തിനാണ് ഒരു കള്ളനെ പോലെ ഓടിയത്?
എന്തുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ നിരപരാധിത്വം തെളിയിച്ചു കൂടാ?
എന്‍റെ ആശങ്കൾക്ക് വിരാമമിടാത്തതെന്താണ്?
എന്തിനാണെന്ന് ഞാൻ പറയാം.
കാരണം നിങ്ങളിന്ന് രാത്രിയൊരു കൊലക്കുറ്റം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
ആരെങ്കിലും കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതെനിക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ.
ആരെങ്കിലും കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, എവിടെയാണെന്നും എനിക്കറിയില്ല.
ആരെങ്കിലും ഒരിടത്ത് കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് വച്ച്, അതാരാണെന്ന് എനിക്കറിഞ്ഞുകൂട.
പ്രായമായ സ്ത്രീയോ, കുട്ടിയോ, ആടോ, കോഴിയോ!
ഒന്നുമറിയില്ലെങ്കിൽ കൂടി ആരാണ് മരിച്ചതെന്ന് നിങ്ങൾ തന്നെ പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
കൊലപാതകക്കുറ്റം എന്നിൽ ചുമത്തി, എന്നെ പ്രതി ചേർക്കുകയാണോ ഉദ്ദേശം?
അതാരാണെന്ന് നിങ്ങളാണെന്നോട് പറയേണ്ടത്!
നിങ്ങളെന്ത് പോലീസുദ്യോഗസ്ഥനാണ്? മന്ദബുദ്ധിയോ, അതോ അരക്കിറുക്കനോ?
ഞാൻ വലിയ പ്രഗത്ഭനായ ഡിറ്റക്ടീവൊന്നുമല്ല, ഇനിയൊട്ട് ആവുകയുമില്ല.
പറയത്തക്ക മികച്ച കരിയറുമല്ലായിരുന്നു.
ഒരുപാട് കൊലക്കേസുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ചിലതൊക്കെ തെളിയിക്കാൻ പറ്റാതെയുമായിട്ടുണ്ട്.
ചിലതിലാകട്ടെ, എന്‍റെ കുബുദ്ധിയിൽ തോന്നിയ ആശയങ്ങളൊക്കെയും ഫലിക്കാതെ പോയിട്ടേയുള്ളൂ.
എപ്പോഴെങ്കിലും ഭാഗ്യത്തിന്‍റെ പുറത്ത്,
അബദ്ധത്തിൽ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കണ്ടെത്തിയാലായി.
കുറേ ചാവികളുണ്ടെന്ന് കരുതി അവയെല്ലാം താഴുകൾക്ക് യോജിക്കണമെന്നില്ല....
എന്‍റെ ബുദ്ധിയുപയോഗിച്ചു ഞാൻ കേസ് തെളിയിക്കുന്നത് വളരെ അപൂർവമായാണ്.
പക്ഷേ ഇതുപോലൊരു കൊലപാതകക്കേസ് ആദ്യമായിട്ടായതിനാൽ,
എനിക്കിത് തെളിയിക്കാൻ മൃതശരീരം ആരുടെയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുക മാത്രമേ വേണ്ടൂ.
നിർഭാഗ്യവശാൽ, എനിക്കതിന് കഴിയില്ല.
കാരണം ഇരയുടെ മുഖത്ത് ഗുരുതരമായി മുറിവേറ്റിരിക്കുന്നു.
നാളെകഴിഞ്ഞ് മാത്രമേ ബോഡി തിരിച്ചറിയുന്നതിനു വേണ്ടിയുള്ള മുന്നൊരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങാനാകൂ.
ഞാനെന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നതെന്ന് അറിയാമോ?
ഇല്ല.
നിങ്ങളാണ് കൊലപാതകിയെന്നാണ് ഞാൻ കരുതുന്നത്.
നിങ്ങൾ അയാളെ കൊന്നു,
തക്ക സമയത്ത് തന്നെ ബലിയാടാവാൻ അവിടെയൊരാൾ എത്തി!
അതൊരു പുരുഷനാണെന്ന് നിങ്ങൾക്കെങ്ങനെ അറിയാം?
- ഏത് പുരുഷൻ? - നിങ്ങൾ പറഞ്ഞില്ലേ: "ഞാനെന്താ ചിന്തിക്കുന്നതെന്ന് അറിയാമോയെന്ന്"
നിങ്ങളാണ് കൊലപാതകി. നിങ്ങളാണയാളെ കൊന്നത്."
നിങ്ങളാണിപ്പോൾ എന്‍റെ വാക്കുകൾ വളച്ചൊടിക്കുന്നത്!
പക്ഷേ അതൊരുപുരുഷനാണെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം!
എനിക്കൊരു മണ്ണാങ്കട്ടയുമറിയില്ല! നിങ്ങളെന്നെ വെറുതേ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുകയാണ്.
അതൊരു പുരുഷനായിരുന്നോ സ്ത്രീയായിരുന്നോ എന്നുള്ളത് നിങ്ങൾക്ക് നന്നായിട്ടറിയാം.
എങ്ങനെയായാലും, നിങ്ങളുടെ പക്കൽ എനിക്കെതിരായി ഒരു തെളിവ് പോലുമില്ല.
ഓർമ്മപ്പിശ്ശകിൽ നിന്നും ഒന്നുമങ്ങനെ കാര്യമായി തെളിയിക്കാനാവില്ല.
"ഓർമ്മപ്പിശ്ശക്"...
"വേദന കൊണ്ടോ നാണക്കേട് കൊണ്ടോ ഉള്ള മരണമാഗ്രഹിക്കാതിരിക്കാനായി,
പുരുഷന്മാരെല്ലായ്പ്പോഴും,
അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ സന്തോഷമല്ലാത്ത നിമിഷങ്ങളെ മറക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നു.
അസന്തുഷ്ടി കൂടുന്തോറും മറക്കാനുള്ള സാധ്യതയും കൂടുതലായിരിക്കും."
ഇത്...
നിങ്ങൾ എഴുതിയതാണ്, പ്രിയപ്പെട്ട ഒനോഫ്‌.
ഇതെഴുതിയ വ്യക്തി എന്തായാലും,
അത്ര സന്തോഷമല്ലാത്ത എന്തോ ചെയ്തിരിക്കണം.
ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾക്ക് മുമ്പ് ചെയ്ത കുറ്റങ്ങൾ മറക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയാകാമത്.
ഏതവനാണോ കൃതികളിലുള്ള ആശയങ്ങളൊക്കെ തെറ്റായ രീതിയിൽ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത്,
- അതറിയുന്ന നിമിഷം തന്നെ അവന്മാരുടെ കൈ മുറിച്ചു കളഞ്ഞിരിക്കണം. - അതൽപം ദോഷമാണ്.
നിങ്ങൾ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ?
എല്ലാത്തിലുമുപരി, അദ്ദേഹമാണ് വിഖ്യാതനായ എഴുത്തുകാരൻ.
ദൈവമായിട്ട് മണ്ടശിരോമണികൾക്ക് അവസരമൊരുക്കുന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കാം,
അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സൃഷ്ടികൾക്ക് അവന്മാർ അവകാശവും പറഞ്ഞു വരുന്നത്.
കുറേ പദ്ധതികൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നിരിക്കണം.
ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നത് വലിയ പ്രയാസമുള്ള കാര്യമല്ല.
പലപ്പോഴും വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
പക്ഷേ ദൈവത്തിന് മുമ്പിൽ ഞാൻ തരംതാണിട്ടേയുള്ളൂ.
ദൃശ്യങ്ങളൊക്കെയും മനോഹരമായി വർണ്ണിക്കാൻ...
...കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ,ഞാൻ മികച്ച എഴുത്തുകാരനാകുമായിരുന്നു.
ക്ഷമിക്കണം, മിസ്റ്റർ ഇൻസ്പെക്ടർ. എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.
മിസ്റ്റർ ഒനോഫ്, ഇവിടെ പറയുന്നത്, ദൈവമൊരു രണ്ടാംകിട എഴുത്തുകാരനെന്നാണ്.
നിങ്ങളെഴുതിയ ബുക്കുകളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുമ്പോൾ, എന്തിനാണിങ്ങനെ അലോസരപ്പെടുന്നത്?
എഴുത്താണ് എന്‍റെ തൊഴിൽ.
എന്‍റെ കൃതികളെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുന്നതിൽ എനിക്കത്ര താൽപര്യമൊന്നുമില്ല.
ഇക്കാലത്ത് ഭാഷയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമൊന്നുമില്ല.
പോലീസ് മുറകൾക്ക് മാത്രം ഗുണം ചെയ്യും.
ഇപ്പൊ മനസ്സിലായി, നിങ്ങളെന്തു കൊണ്ടാണ് ആറ് വർഷത്തോളം ഒന്നും എഴുതാതിരുന്നതെന്ന്.
മറ്റേതെങ്കിലും രീതിയിലുള്ള ബുദ്ധിഭ്രമമായിരിക്കും കാരണമെന്ന് ഞാൻ കരുതി.
നിങ്ങളെന്താണ് പറഞ്ഞ് വരുന്നത്?
ദി പാലസ് ഓഫ് നയൻ ഫ്രൊണ്ടിയേർസിനു മുമ്പ് വരെ നീണ്ട മൂന്ന് വർഷത്തെ മൗനം.
ഒരുപാട് നാളുകൾക്കു മുന്നേയാണ്, പക്ഷേ...
ഏത് നിമിഷവും പ്രവർത്തനരഹിതം ആയേക്കാവുന്ന പ്രെസ്സ്.
ബ്രേക്ക്ഡൗൺ, ഒരിക്കലും മായാത്ത ഭീതിയുടെ ഒഴിച്ചിട്ട താളുകൾ, ശരിയല്ലേ?
കൊള്ളാം!
എന്നെക്കുറിച്ച് എനിക്കറിയാവുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ നിങ്ങൾക്കാണല്ലോ അറിയാവുന്നത്.
അത് തീർച്ചയായും!
നിരാശയുണ്ടോ?
തുറന്ന് പറഞ്ഞാൽ, ഉണ്ട്.
നമ്മുടെ സങ്കല്പങ്ങൾ ഒരിക്കലും പൊരുത്തപ്പെടുന്നതല്ല.
അടുത്ത് കണ്ടാൽ അവർക്ക് മുഖക്കുരു വരും.
ഞങ്ങളുടെ ജീവിത അഭിലാഷങ്ങളെ സ്വാധീനിച്ച ചില പ്രശസ്ത കൃതികളെപ്പറ്റി,
ഒരിക്കൽ വയറ്റിളക്കം പിടിപെട്ട്,
ടോയ്‌ലെറ്റിലിരുന്നപ്പോൾ ഓർത്തുപോയി!
എന്നെ കൂടാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഒരുപാട് ശത്രുക്കളുണ്ടോ?
ഓ, ഉണ്ട്!
ഇന്നൊരുത്തൻ എന്നെ വല്ലാതെ തുറിച്ചു നോക്കി, എന്താണ്...
...കാര്യമെന്ന് അറിയില്ല. പക്ഷേ ഞാനവനെ കൊന്നു.
നിങ്ങൾക്ക് സ്വന്തമായി തോക്കുണ്ടോ?
- ഇല്ല. - സത്യമാണോ?
എന്‍റെ കൈയ്യിൽ യാതൊരു രീതിയിലുള്ള ആയുധങ്ങളുമില്ല.
എനിക്ക് വെടി ഉതിർക്കാനറിയില്ല, ഒരിക്കൽ പോലും ഞാനത് ചെയ്തിട്ടുമില്ല.
നിങ്ങൾ വെറുതെ വട്ടം കറങ്ങുകയാണ്, ഇൻസ്‌പെക്ടർ.
നിങ്ങൾക്ക് വേണമെങ്കിൽ താഴെ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന മൃതദേഹത്തേപ്പറ്റി ചോദിച്ചോളൂ.
അത് മൃതദേഹമാണെന്ന് നിങ്ങൾ കരുതാനെന്താണ് കാരണം?
നിങ്ങളത് വാനിൽ നിന്നെടുത്തപ്പോൾ ഞാനെന്‍റെ കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ടതാണ്.
നോക്ക്, കുറച്ച് പോലീസുകാരെ കൈയ്യേറ്റം ചെയ്തെന്നുള്ള...
...കുറ്റം മാത്രമേ നിങ്ങൾക്കെന്നിൽ ചുമത്താൻ പറ്റൂ.
ബാക്കിയെല്ലാം വെറും തട്ടിപ്പാണ്! നിങ്ങളുടെ പക്കൽ തെളിവുകളൊന്നുമില്ല!
ഞാനാണ് കൊല ചെയ്തതെന്നുള്ളതിന് ഒരടിസ്ഥാനവുമില്ല!
കൊല്ലപ്പെട്ടത് ആരാണെന്നു കൂടി നിങ്ങൾക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ!
നാളെ എനിക്ക് മന്ത്രിയുമായിട്ടൊരു മീറ്റിംഗ് ഉള്ളതാണ്!
നിങ്ങളെന്നെ വെറുതെ വിടണം, അല്ലെങ്കിൽ...
മറ്റൊരു കുറ്റകൃത്യത്തിന് കൂടിയായിരിക്കും നിങ്ങൾ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നത്!
മിണ്ടാതെയിരിക്കാനാണ് ഞാനിപ്പോൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.
ഇരിക്ക്.
ഞാൻ നിങ്ങൾ പറയുന്നതും കേട്ട് സംയമനം പാലിച്ച് ഇവിടിരുന്നോളാം.
എന്‍റെ ഒനോഫ്, നിങ്ങൾ നിരപരാധിയാണെന്ന് തെളിയിക്കാനുള്ള സാധ്യതകൾ ഞാൻ തള്ളിക്കളയുന്നില്ല.
ഇല്ല.
ഒരു തരത്തിൽ, ഞാനങ്ങനെയാണ് വിശ്വസിക്കുന്നത്.
പക്ഷേ ഒരു മന്ത്രിയുമായിട്ട് പോലും നിങ്ങളുടെ മീറ്റിംഗ് നടക്കില്ല.
സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞ് നിങ്ങളെന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് പറയാത്ത പക്ഷം.
ഒരു മന്ത്രിയുമായിട്ടും നിങ്ങളുടെ മീറ്റിംഗ് നടക്കില്ല.
നിങ്ങൾ ഇത്രയും നേരവും പറഞ്ഞതെല്ലാം കേട്ട് ഞാൻ സഹിച്ചു.
വയറ്റിളക്കം പിടിപെട്ട് ടോയ്‌ലെറ്റിലിരുന്നു പോലും!
ആ ഡെസ്കൊന്ന് അല്പം നീക്കിയിടട്ടെ, മിസ്റ്റർ ഇൻസ്‌പെക്ടർ?
ഇങ്ങനെയാകുമ്പോൾ ഞങ്ങളുറങ്ങി പോകില്ല.
രാത്രി മുഴുവൻ നമ്മളിരിക്കാൻ പോകുന്നു. ശരിയല്ലേ, ഇനി പറഞ്ഞോ.
നിങ്ങളുടെ രണ്ടാം ഭാര്യ വീണ്ടും വിവാഹം ചെയ്തോ?
അവൾ മറ്റാരുടെയെങ്കിലും കൂടെ കഴിയുന്നുണ്ടോ?
അവൾ സ്നേഹിക്കുന്ന ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ?
നിങ്ങൾ പറയുന്നതും കേട്ട് സംയമനം പാലിച്ച് ഞാനിരുന്നോളാം.
സാധ്യത ഇല്ലെങ്കിലും,
നിങ്ങൾക്കോ നിങ്ങളുടെ രണ്ടാം ഭാര്യയ്ക്കോ സ്ഥലത്തെക്കുറിച്ച് ഒന്നുമറിയില്ലായെന്ന് കരുതാം.
അതുകൊണ്ട് അവൾ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് പോയില്ല, പക്ഷേ അവൾ അതേപ്പറ്റി അന്വേഷിച്ചു.
പുറപ്പെടുന്നതിനായി അടുത്ത് സ്റ്റേഷനുണ്ടോയെന്ന് തെരഞ്ഞു.
പക്ഷേ ഇങ്ങനെയാകുമ്പോൾ കാർ എങ്ങനെ നിങ്ങൾ തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരും?
നിങ്ങൾ പറയുന്നതും കേട്ട് ഞാൻ സംയമനം പാലിച്ചിരുന്നോളാം.
അല്ലെങ്കിൽ... അവൾ മറ്റാരുടെയെങ്കിലും കൂടെയാകും സ്റ്റേഷനിലേക്ക് പോയത്.
നിങ്ങളുടെ സ്ഥലത്തു കൂടി കടന്ന് പോയ ആരോ ഒരാൾ.
ആര്?
നിങ്ങൾ പറയുന്നതും കേട്ട് ഞാൻ സംയമനം പാലിച്ചിരുന്നോളാം.
അല്ലെങ്കിൽ, അവൾ പോയില്ലെന്ന്‌ തന്നെയിരിക്കട്ടെ.
അവൾ നിങ്ങളുടെ കൂടെ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം?
പക്ഷേ അപ്പോൾ പിന്നെ,
എന്‍റെ ആൾക്കാർ നിങ്ങളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തപ്പോൾ അവളെവിടെയായിരുന്നു?
എന്തുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ കഴിയാഞ്ഞപോലെ കിതച്ചത്?
നിങ്ങൾ പറയുന്നതും കേട്ട് ഞാൻ സംയമനം പാലിച്ചിരുന്നോളാം.
93633396,
അത് നിങ്ങളുടെ രണ്ടാം ഭാര്യയുടെ നമ്പരാണോ?
നിങ്ങൾ പറയുന്നതും കേട്ട് ഞാൻ സംയമനം പാലിച്ചിരുന്നോളാം.
നിങ്ങൾ വിളിക്കാനുദ്ദേശിച്ച നമ്പർ അതായിരുന്നു!
എന്നിട്ട്, മരിച്ച വ്യക്തി ഒരു പുരുഷനാണെന്ന് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞു! അതും സ്വയം തടിതപ്പാനായിട്ട്.
ഞങ്ങളെ വിഡ്ഢികളാക്കാനായിട്ട്.
കൊല്ലപ്പെട്ട ആ സ്ത്രീയുടെ നമ്പരല്ലേ 93633396?
അതവളല്ലെങ്കിൽ തന്നെ,
ഒരാൾക്ക് ഇരകളായിട്ട് എത്ര പേരുണ്ടാകും,
പേര് കേട്ട വ്യക്തിയോ, അതല്ലെങ്കിൽ വർഷങ്ങളോളം ആരും...
...കാണാതെ തനിച്ച് മാത്രം വസിക്കുന്ന ആരെങ്കിലുമോ?
നിങ്ങൾ ഇവിടെയെവിടെയെങ്കിലും ഒറ്റക്കാണെങ്കിൽ കൂടി,
അത് എത്ര പേർക്ക് കൃത്യമായി അറിയാൻ കഴിയും?
വിരലിലെണ്ണാവുന്നതേ കാണൂ.
ഒരു സുഹൃത്ത്?
ഒരു അദ്ധ്യാപിക?
ഒരു ബന്ധുവോ?
ടാക്സി ഡൈവർ? സെക്രട്ടറി?
നിങ്ങളുടെ ഡോക്ടർ? നിങ്ങളുടെ വക്കീൽ?
നിങ്ങളുടെ ഏതെങ്കിലുമൊരു സഹായി?
ഒരു മാധ്യമ പ്രവർത്തകൻ?
സ്കൂപ്പ് അന്വേഷിച്ച് വന്നയേതെങ്കിലും ഫോട്ടോഗ്രാഫർ?
അതല്ലെങ്കിൽ പണ്ടെപ്പോഴോ വെറുതേയോരോ സംശയങ്ങൾ ചോദിച്ച് നിങ്ങളെ കുഴക്കിയ ഒരു സ്റ്റുഡന്‍റ്?
അതോ, നിങ്ങളുടെ എഡിറ്ററോ?
ഇവരിലാരാണ് നിങ്ങളെ ഇന്നലെ ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് കാണാൻ വന്നത്?
നിങ്ങൾ പറയുന്നതും കേട്ട് ഞാൻ മിണ്ടാതിരുന്നോളാം.
നിങ്ങൾ ഒരു പട്ടാള കുടുംബത്തിലെ അംഗമാണ്. നിങ്ങളുടെ അച്ഛൻ വീരയോദ്ധാവായിരുന്നു.
നിങ്ങളൊരു ഓഫീസറുമായിരുന്നു.
ഇനി നിങ്ങൾ തോക്കുപയോഗിച്ചിട്ടില്ലെന്ന്‌ ഞാൻ വിശ്വസിക്കണോ?
ഞാൻ പറയുന്നതും കേട്ട് വാ തുറക്കാതെ തന്നെ ഇങ്ങനെയിരുന്നോ!
മതി, ഒനോഫ്!
നിർത്ത്‌, നിർത്ത്‌.
ഞങ്ങളുടെ രീതി മാറ്റിപിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്, ഒനോഫ്.
ആരും എന്നോട് കളിക്കാൻ നിക്കില്ല.
നിങ്ങളുടെ ജീവചരിത്രം പ്രസിദ്ധമായത് കൊണ്ട് തന്നെ എനിക്ക് മനസു കൊണ്ടറിയാം.
ഒരു പാടവരമ്പത്തെ പാത്തിയിലായിരുന്നു അവന്‍റെ ജനനം.
അവനെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രീ അവളുടെ പൊക്കിൾകൊടി പല്ലുവച്ച് കടിച്ചു മുറിച്ച്,
വേർപെടുത്തിയതിന് ശേഷം പോയി.
അവരവന് ബ്ലെയിസ് ഫെബ്രുവരിയെന്ന് പേരിട്ടു,
കാരണം അവനെ ഫെബ്രുവരി മാസത്തിലെ ഒരു തണുപ്പുള്ള രാവിലായിരുന്നു കണ്ടെടുത്തത്,
പിന്നെ കൂടാതെ വിശുദ്ധനായ ബ്ലെയിസിന്‍റെ വിരുന്നു ദിനം കൂടിയായിരുന്നു അന്ന്.
ഞാനാണ് ബ്ലെയിസ് ഫെബ്രുവരി!
എന്‍റെ ജീവചരിത്രമൊരു നുണയാണ്,
തുടക്കം മുതൽ ഒടുക്കം വരെ. ഞാൻ തന്നെയാണ് അതെഴുതിയത്.
പ്രായമായ ഒരു മനുഷ്യൻ എനിക്കായിട്ടൊരു പുതിയ പേര്...
...കണ്ടെത്തി. ഒരു എഴുത്തുകാരന്‍റെ പേര് തന്നെ.
ആ പേരാണ്, ഒനോഫ്.
ഫോബിൻ എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പേര്.
അദ്ദേഹമെന്‍റെ ഉറ്റ സുഹൃത്തായിരുന്നു.
ഞാൻ വലിയൊരു നിലയിൽ എത്തിയതിൽ എനിക്കദ്ദേഹത്തോട് കടപ്പാടുണ്ട്.
ഞാൻ ആർമിയിലിരുന്നിട്ടേയില്ല. തോക്കുപയോഗിച്ചിട്ടുമില്ല.
ഞാൻ വളർന്നത്,
ഒരു ഓർഫനേജിലാണ്.
അവർ ഞങ്ങൾക്ക് പാൽ തന്നിരുന്നു...
ദിവസവും ചൂടുള്ള പാൽ, രാവിലെയും വൈകിട്ടും.
ഞാൻ ചൂട് പാൽ നിരസിച്ചു.
പോലാ, ഒരു കപ്പ് കാപ്പി കൊണ്ടുവരുമോ?
ഒരു കപ്പ് കാപ്പി...
ഒരു ദു:സ്വപ്നം കണ്ടു...
ഭീകരമായ ഒരു ദു:സ്വപ്നം.
ഞാനെന്‍റെ എഡിറ്ററെ കൊന്നിട്ട്,
കൈയ്യെഴുത്തു പ്രതി എടുക്കുന്നതായിട്ട് സ്വപ്നം കണ്ടു.
എന്നിട്ട് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ സ്ഥലത്തേക്ക് ഓടിയോടി എത്തി.
പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ വീടിനു പകരമവിടെ ഒരു പോലീസ് സ്റ്റേഷനായിരുന്നു.
തികച്ചും വ്യത്യസ്തനായയൊരു ഇൻസ്പെക്ടർ...
അദ്ദേഹമെന്‍റെ ബുക്കുകളെല്ലാം തന്നെ ഹൃദ്യസ്ഥമാക്കിയിരുന്നു.
പോലാ, കുറച്ച് പേപ്പർ കൊണ്ടുവന്നേ, ഇതെല്ലാം എനിക്ക് എഴുതിയിടണം.
പോലാ...
ആകെ അലമ്പ്... ഇൻസ്പെക്ടറെ ഞാൻ ഒരിക്കൽ പോലുമിങ്ങനെ കണ്ടിട്ടില്ല.
നീ എന്നോട് ചോദിച്ചാൽ, അവൻ അവതാളത്തിലായെന്നർത്ഥം.
- രസമുള്ള കാര്യം തന്നെ. - തെളിവ്, അയാൾക്ക് തെളിവാണ് വേണ്ടത്.
- നോക്കിക്കോ, അതങ്ങനെയേ അവസാനിക്കൂ. - ക്യാപ്റ്റൻ വേണ്ടായെന്ന് പറയുന്നു.
- ഞാനത് പറയില്ല. - മറന്നേക്ക്.
കാര്യമാക്കേണ്ട അവനെ. അവന് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.
ഇവിടെയുള്ള എല്ലാവരും നല്ലവരാണ്...
എനിക്കെന്‍റെ ജോലി ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ട്, കുറച്ച് സമയം വേണം.
ആലോചിച്ചില്ലായിരുന്നു...
ഇപ്പൊ സമയമെന്തായി?
ഇതിപ്പോ രാവിലെ 3:30 ആയി.
നിങ്ങൾ ഒരു മണിക്കൂർ ഉറങ്ങി.
തണുപ്പുണ്ടോ, പുതപ്പ് വല്ലതും വേണോ?
കുറച്ച് പേപ്പർ കിട്ടുമോ? എഴുതാനായിട്ടാണ്.
പിന്നെന്താ...
തീർച്ചയായും.
അദ്ദേഹത്തിന് കുറച്ച് ചൂട് വൈൻ കൊടുക്ക്.
- പുതിയ ബുക്കെഴുതാനുള്ള ഐഡിയയുണ്ടോ? - നിങ്ങൾക്ക് ഐഡിയയുള്ളതുകൊണ്ട് എഴുതാറില്ല,
പക്ഷേ നിങ്ങൾക്ക് വേറൊന്നും ചെയ്യാനില്ല.
നാശം!
- ശരിക്കും, അത്... - മിണ്ടാതിരിക്ക്.
ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്ക്.
ഞാനിതാൾക്കാരോട് പറഞ്ഞാൽ, ആരുമെന്നേ വിശ്വസിക്കത്തില്ല.
ഇതുപോലൊരു വൃത്തികെട്ട സ്ഥലം എവിടെ കാണാനാണ്?
ശരിയാണ്. നിങ്ങളെ പോലെയുള്ള സഞ്ചാരികൾക്ക് പറ്റിയ ഇടമല്ലയിത്.
ഞങ്ങൾക്കൊന്നുമില്ല. ഇത് വലിയ സിറ്റിയുമല്ല.
- കാടല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല. - ഞാനിവിടെ സേവനം തുടർന്നിട്ട്, 15വർഷമാകുന്നു.
എനിക്ക് ഇതൊക്കെത്തന്നെ ധാരാളം.
ചത്താൽ പോലും ഒരു സിറ്റിയിലോട്ട് ഞാൻ പോകില്ല.
അതൊരു ടൈപ്പ് റൈറ്ററല്ലേ. എനിക്കാ ടൈപ്പ് റൈറ്ററൊന്ന് ഉപയോഗിക്കാമോ?
പറഞ്ഞതിൽ കാര്യമുണ്ട്, പക്ഷേ...
- ശരി, പറഞ്ഞോ. - പക്ഷേ ഇൻസ്പെക്ടറോടൊന്ന് ചോദിക്കണം.
ഇല്ല...
ഒരാളെ കൊല്ലാനും,
അത് പിന്നെ ഓർക്കാതിരിക്കാനും കഴിയുമോ?
ഓർക്കുക, ഓർക്കുക...
പിന്നിലേക്ക് നോക്കുവാനെന്തെളുപ്പം, ചെപ്പിനുള്ളിൽ കുടിയിരിക്കും മുൻകാലയോർമ്മകൾ,
തരിച്ചിരുണ്ട് കയറുമാ നോവിൻ അല്ലലും,
എല്ലാമേ ചെപ്പിനുള്ളിൽ, എല്ലാമേ ചെപ്പിനുള്ളിൽ.
മറക്കുവാൻ പഠിക്കണം,
പ്രയാസമെന്നിരിക്കിലും,
ദു:ഖിക്കാതെ കഴിയണം,
തുടച്ചെഴുതിയെല്ലാമേ
പുതുമയോടാരംഭിക്കാം.
കഴിഞ്ഞതെല്ലാം മായ്ച്ച് മുന്നോട്ട്...
ഇയാളെ എപ്പോഴെങ്കിലും കണ്ടിട്ടുണ്ടോ, മിസ്റ്റർ ഫെബ്രുവരി?
കണ്ടിട്ട് അറിയാമെന്ന് തോന്നുന്നു.
ആരാണയാൾ?
എന്‍റെ ഹൈസ്കൂളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന കണക്ക് അദ്ധ്യാപകനായിരുന്നു.
അതല്ലാതെ?
സംഖ്യാ ശ്രേണികളോടുള്ള എന്‍റെ താൽപര്യം വളർത്തിയെടുത്തത് അദ്ദേഹമാണ്.
ജ്യോമെട്രിക് റീസണിംഗ്.
പ്രൊഫസർ ട്രിവർഷി...
സാങ്കൽപികമാണെങ്കിലും ഫോർത്ത് തിയറം കൊണ്ടുവന്നത് അദ്ദേഹമാണ്.
അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ വാക്കുകൾ ചെവികളിലേക്ക് എത്തുന്നതിനു...
...പകരം നേരിട്ട് ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
നല്ല ആത്മാർത്ഥമായും സമചിത്തതയോടെയുമാണ് അദ്ദേഹം ക്ലാസെടുത്തിരുന്നത്.
"രണ്ട് സമാന്തര രേഖകൾ ഒരിക്കലും കൂട്ടി മുട്ടുകയില്ല".
എന്നിരുന്നാലും,
ഒരു പോയിന്‍റ്
സ്പേയ്സിനുമപ്പുറത്തായിട്ട്,
അനന്തതയ്ക്കുമപ്പുറം,
അതിലേക്ക് ഈ രണ്ട് സമാന്തര രേഖകളും കൂട്ടിമുട്ടുമെന്നുള്ളത്,
നമ്മൾ അംഗീകരിക്കുകയാണെങ്കിൽ,
അതാണ്,
ആ ഒരു പോയിന്‍റിനെയാണ്,
ദി ഐഡിയൽ പോയിന്‍റ് എന്ന് പറയുന്നത്"
- അവളെ മുമ്പെങ്ങും കണ്ടിട്ടില്ല. - ഉറപ്പാണോ?
കൊള്ളാമോ?
അതെ...
- അതെ, ഇവളെ എനിക്കറിയാം. - പിന്നെ...?
ഇവളെ ഞാനൊരിക്കൽ സ്നേഹിച്ചിരുന്നതാണ്.
അവളെ അവസാനമായി കണ്ടതെവിടെയാണെന്ന് പറയാമോ?
ഒരു വെളുപ്പാൻ കാലത്ത് ഹോട്ടലിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന അവളെയും ഉപേക്ഷിച്ചു ഞാൻ പോയി.
എയർപോർട്ടിലേക്ക് പോയി.
ഒരു ഗുഡ് ബൈ പോലും പറയാതെ.
അതൊരു ഇരുപത് വർഷത്തിന് മുമ്പാണ്.
ഈ ഫോട്ടോകൾ നിങ്ങൾക്കെവിടെ നിന്ന് കിട്ടി?
ആലോചിച്ച് നോക്ക്!
കുറേനാളുകൊണ്ട് ഞാനവ നോക്കുകയാണ്...
ഇന്നലെ രാത്രി കൂടി നിങ്ങൾ നോക്കിയില്ലേ?
അതെ... കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലും തെരഞ്ഞു.
ചെറുപ്പത്തിലെയും പ്രായമായപ്പോളെടുത്ത ഫോട്ടോകളും ഞാൻ തെരഞ്ഞു,
പക്ഷേ കിട്ടിയില്ല.
ഇവ രണ്ടും തന്നെയല്ല.
ഒരുപാടുണ്ടായിരുന്നു...
- കെട്ട് കണക്കിന് ഫോട്ടോകൾ. - എന്താണവയ്ക്ക് ഇത്ര പ്രാധാന്യം?
എനിക്കറിഞ്ഞു കൂടാ.
എന്‍റെ വിചിത്രമായിട്ടുള്ള ശീലങ്ങളുടെ ഒരു ഭാഗമായിരുന്നത്,
അല്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ പറയുമ്പോലെ ജീവിതത്തിൽ...
...അനുഷ്ട്ടിച്ച് വന്നൊരു ദുശ്ശീലമെന്ന് തന്നെ പറയാം.
ഞാനെപ്പോഴും കൈവശം ഒരു ക്യാമറ കരുതിയിരുന്നു.
ഞാൻ പോയ സ്ഥലങ്ങളിൽ കണ്ടിട്ടുള്ള എല്ലാവരുടെയും ഫോട്ടോകൾ എടുത്തിരുന്നു.
മത വിശ്വാസിയല്ലാത്ത ഒരാൾ ഡയറി സൂക്ഷിക്കുന്നതു പോലെ.
വിനോദം കൈവിട്ട ദിവസം തന്നെ,
ഞാൻ പൊതു ജീവിതത്തിൽ നിന്നും അകന്ന് നിൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അതിന് ശേഷം,
അവയൊന്നും വേണ്ടാന്ന് വച്ചു.
എന്‍റെ സകല സുഹൃത്തുക്കളും ശത്രുക്കളും ആ ഫോട്ടോകളിലുണ്ട്.
ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നതും സ്നേഹിച്ചിരുന്നതുമായ ആളുകൾ,
സ്നേഹമെങ്ങനെ അറിയിക്കണമെന്നോ അല്ലെങ്കിൽ സ്നേഹിക്കാൻ പോലും തോന്നിയിട്ടില്ലാത്തവർ.
പുഞ്ചിരിയോടെ എന്‍റെ കൈ പിടിച്ച് അഭിനന്ദിച്ചവർ,
പിന്നെ എന്നെ നോക്കിയിട്ട്,
ഒരു വാക്കു പോലും പറയാതെ പോയവർ.
അങ്ങനെ ആയിരക്കണക്കിന് മുഖങ്ങൾ.
എവിടെ നിന്നാണ് നിങ്ങൾക്കിത് കിട്ടിയത്?
ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഫാംഹൗസ് വെറുതെയൊന്ന് ചികഞ്ഞു.
നിങ്ങൾ മനപൂർവം കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുകയായിരുന്നു.
ഈ മുഖങ്ങളൊക്കെ...
ആരാണത്?
ഫോബിൻ.
ഫോബിനോ?
ഒനോഫ് എന്ന പേര് എനിക്ക് നാമകാരണം ചെയ്ത വ്യക്തി.
- തെണ്ടിത്തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്ന ഒരുവൻ! - അതെ...
ഒരു തെണ്ടി.
ഇയാളെയാണോ... നിങ്ങളിന്നലെ വൈകിട്ട് കണ്ടത്?
അതെങ്ങനെയാവാനാണ്!
അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സ്മരണക്കായിട്ടാണ് ഞാൻ "പാലസ്" രചിച്ചത് പോലും.
സ്മരണക്കായിട്ടോ?
- നിങ്ങൾക്കറിയാമത്. - ആരുടെയും സ്മരണക്കായി നിങ്ങൾ ഒരു ബുക്ക്‌ പോലും എഴുതിയിട്ടില്ല.
എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്ന കാര്യമാണത്.
അങ്ങനെ... അങ്ങനെ വരാൻ വഴിയില്ല.
അങ്ങനെയാവില്ലെന്നോ?
ചുളുക്കാതെ ശ്രദ്ധിക്കണം.
ഇത്...
സാധ്യമല്ല!
ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി സമർപ്പിച്ച ബുക്ക്‌...
ഇതേ വരെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടില്ലാത്തതാണെങ്കിലോ?
സമർപ്പിക്കാതിരുന്ന ഒരു ബുക്ക്‌ ആയിക്കൂടെ?
ഇല്ല...
ഇത് തന്നെയാണത്.
എന്തുകൊണ്ട്?
എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇതിനിത്ര പ്രത്യേകത?
ഫോബിൻ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നവനായിരുന്നു.
ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമാനായ വ്യക്തി.
അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഭൂതകാലത്തെ പറ്റി എനിക്കൊന്നും കാര്യമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.
അതിനെപ്പറ്റി സംസാരിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു.
പക്ഷേ, അദ്ദേഹമൊരു ഒഴിവാക്കാനാവാത്ത വ്യക്തിയാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
എന്‍റെ ബുക്കുകൾ വിറ്റഴിയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ...
...ഞാനദ്ദേഹത്തെ സഹായിക്കാമെന്ന് ഏറ്റിരുന്നെങ്കിലും,
പാലത്തിനു താഴെയുള്ള ഒളിത്താവളം അദ്ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ചില്ല.
അദ്ദേഹമൊരു അരക്കിറുക്കനായിരുന്നു.
പഴയ കലണ്ടറുകളുടെ പിറകിലോ,
അതല്ലെങ്കിൽ ഒരു നോട്ട്ബുക്കിലോ എഴുതിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം സമയം ചെലവഴിച്ചിരുന്നത്. ചവറ്റുകുട്ടയിൽ കാണുന്നതെന്തായാലും മതി.
ഒരർത്ഥവുമില്ലാത്ത കുറെ വാക്കുകൾ അദ്ദേഹം എഴുതി പിടിപ്പിച്ചു.
അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം,
ഒരു കത്തെനിക്ക് അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്നും കിട്ടി.
ഞാനത് തുറന്നു.
അന്ന് ആദ്യമായി മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റുന്ന രീതിയിലെന്തോ അദ്ദേഹമെഴുതിയിരിക്കുന്നതായി കണ്ടു,
സാധാരണ മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റാവുന്നതിലുമപ്പുറം.
ഓരോ...
ഓരോ പദപ്രയോഗങ്ങളിലും അത്യന്തം പ്രയാസമേറിയ വ്യാകരണശൈലി കാണപ്പെട്ടിരുന്നു.
അദ്ദേഹം മരിച്ചെന്ന്‌ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി.
അതെ, പക്ഷേ...
അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ആ ബുക്ക് അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി സമർപ്പിച്ചതാണെന്ന് പറയാനുള്ള കാരണമെന്താണ്?
പിന്നീട്, ഞാൻ ഭീകരമായ അവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് കടന്നു പോയത്.
എനിക്ക് എഴുതാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ശ്വാസമെടുക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല.
ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ പോലുമാകാതെ,
ആഴ്ചകളോളം ഡസ്കിന് സമീപം കുത്തിയിരുന്നു.
കാട്ടിക്കൂട്ടിയ കോപ്രായങ്ങളെക്കുറിച്ച് പലപ്പോഴായി ആലോചിക്കുമ്പോൾ,
ആ കത്തിലുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് വാക്കുകളും ഒരർത്ഥത്തിൽ ഫോബിൻ എനിക്ക് നൽകിയ ദാനമായിരുന്നു.
ഞാൻ പല ആവൃത്തി അതെല്ലാം വായിച്ചു.
- എന്തിനു വേണ്ടി? - ഇത്രയും ഹൃദയസ്പർശിയായ ഒരു കത്ത് അദ്ദേഹം,
മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പായി എഴുതിയെന്ന് വിശ്വസിക്കാനേയാവുന്നില്ല,
മനുഷ്യരാശിയുടെ അഴുക്ക്ചാലിൽ ജീവിതം തള്ളിനീക്കിയിട്ടു കൂടി... പരിപൂർണ്ണമായ ഒരു ലിഖിതം,
പ്രത്യേകിച്ച് താളലയമൊന്നും കൂടാതെ വാക്കുകളെ ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
മൂന്നു വർഷത്തോളം ഞാനീ വലിയ പസിലിന്‍റെ പിറകേയായിരുന്നു.
നേര് പറഞ്ഞാൽ, എന്‍റെ മൗനത്തെക്കുറിച്ചും തകർച്ചയെ കുറിച്ചും പ്രസ്സിൽ സംസാരമായി.
എന്തെഴുതണമെന്ന് അറിയാത്ത അവസ്ഥ, മനുഷ്യ വിദ്വേഷം.
പക്ഷേ എനിക്കെന്‍റെ വിശപ്പ് നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.
അതിയായ ആകാംക്ഷയാക്കി ഞാനതിനെ മാറ്റി.
ഒരുപാട് തവണ അക്ഷരങ്ങളെ അമ്മാനമാടിക്കൊണ്ട്,
ഞാനാ വാക്കുകളുടെ സാഗരത്തിലൂടെ നീന്തിത്തുടിച്ചു.
അവസാനം ഞാൻ ആ സമസ്യക്കുളള ഉത്തരം കണ്ടെത്തി.
തികച്ചും എളുപ്പമുള്ള ഒന്നായിരുന്നത്.
ഫോബിൻ എഴുതിയില്ല,
മറിച്ച് തലയ്ക്കകത്തുള്ളത് അതെപടി പകർത്തി.
അദ്ദേഹം വാക്കുകൾ അതെപടി ഒൻപതു ബുക്കുകളിലായി പകർത്തിയെഴുതി,
ഒരു സംഘ്യയെ വിഭജിക്കുന്നത് പോലെ വാക്യങ്ങളെയും വിഭജിക്കുന്നു.
അർത്ഥമുള്ള ഒരു രണ്ട് വാക്കുപോലും അടുത്തടുത്തായി,
കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, യാദൃച്ഛികമായിട്ടല്ലാതെ.
അത് അസാധാരണമായിരുന്നു!
അവസാനം ഞാനാ വർക്കൊന്ന് അഴിച്ചുപണിഞ്ഞപ്പോൾ മാസ്മരികമായി മാറി!
ഇത്രയും പാവനമായും,
ഇത്ര...
അതുല്യമായും എഴുതാൻ ഒരാളെകൊണ്ട് കഴിയുമെന്ന്,
ഞാൻ ഒരിക്കലും വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല.
എനിക്കതൊന്നു വായിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ.
നിങ്ങൾ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അച്ചടിച്ചിട്ടുള്ള "ദി പാലസ് ഓഫ് നയൻ ഫ്രോണ്ടിയേർസ്" എന്ന കൃതിയിലുണ്ടത്‌.
എന്‍റെ കൈപ്പടയിൽ എഴുതിയത്.
മൂകമായ നീണ്ട വർഷങ്ങളുടെ ഇടവേളകൾക്ക് ശേഷം അതൊരു ഹിറ്റാവുകയായിരുന്നു.
പക്ഷേ അത് ഞാൻ പൂർത്തീകരിച്ച കാര്യം എനിക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ.
എന്‍റെ സന്തോഷമെന്ന് പറയുന്നത് മദ്യം മാത്രമായി,
ഒരു നിമിഷം പോലും അതില്ലാതെ പറ്റില്ലെന്നായി.
അതിൽ പിന്നെ ഞാൻ എഴുതിയതെല്ലാം തന്നെ മനസുകൊണ്ട് വെറുത്തു പോയി.
ഇനി ഒരിക്കലും ആ ഉയരങ്ങളിലേക്കെത്താൻ എനിക്ക് സാധിക്കില്ല.
എല്ലാത്തിലുമുപരി സ്വയം എഴുതുന്നതിനോട് വിമുഖത കാട്ടി, കാരണം എഴുതുമ്പോൾ,
ഞാൻ മദ്യപിച്ചിരിക്കുന്ന പോലെയായിരുന്നു.
നശിച്ച ലഹരി എന്‍റെ കലാവാസനയെയും അടിച്ചമർത്തി.
ഞാൻ എഴുതുന്നതൊക്കെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ നിരന്തരം എന്നെ...
...നിർബന്ധിക്കുന്നവരെയെല്ലാം വെറുത്തു പോകുന്നു.
മദ്യപാനം നിർത്താൻ ഞാനെന്താണ് എഴുതുക.
- ആരാണ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ നിങ്ങളെ നിർബന്ധിക്കുന്നത്? - എന്‍റെ എഡിറ്റർ, അതും ഒറ്റയൊരു പുസ്തകത്തിനായി.
നിങ്ങളയാളെ എപ്പോഴാണ് അവസാനമായി കണ്ടത്?
ഞാൻ ഓർക്കുന്നില്ല.
ഇന്നലെയാണോ?
ഞാനയാളെ കൊന്നെന്നാണോ നിങ്ങൾ കരുതുന്നത്?
നിങ്ങളെ കാണാനായി അയാൾ വീട്ടിൽ വന്നിരുന്നോ?
ഞാനോർക്കുന്നില്ല.
ഇന്നലെ നിങ്ങൾ ഫോട്ടോകൾ തെരഞ്ഞതിന് ശേഷം,
എന്താണ് ചെയ്തത്?
എനിക്കറിയില്ല.
ഞാൻ തെരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു...
ഇതായിരുന്നോ തെരഞ്ഞത്?
അതെ.
പിന്നെ നിങ്ങൾ എങ്ങോട്ടാണ് പോയത്?
അതിന് ശേഷം...
ഞാനിരുന്നു പുറത്തേക്ക് തുറിച്ചുനോക്കി.
നിങ്ങളിന്നേവരെ ജനാലയ്ക്ക് പുറത്തേക്ക്,
ഒന്നിനെയും കാണാൻ സാധിക്കാതെ,
മണിക്കൂറുകളോളം നോക്കിയിരുന്നിട്ടുണ്ടാകില്ലല്ലോ?
അപ്പോൾ നിങ്ങളെന്ത് ചെയ്തു?
പൗല വന്നു.
പൗലയോ?
ഇത്രയും നേരം, ഡാനിയൽ ഫെബ്രുവരി എന്നയാളുടെ...
...കൂടെയായിരുന്നെന്നായിരുന്നു നിങ്ങൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത്!
ഫാം ഹൗസിലേക്ക് പൗല മാത്രമേ വന്നുള്ളൂ.
ഞാൻ ഡാനിയലിനെ കണ്ടതേയില്ല.
ആരാണീ പൗല?
ആരാണ് പൗല?
അവളെല്ലാമാണ്...
അവളെക്കുറിച്ചെന്താ നേരത്തെ പറയാതിരുന്നത്?
കാരണം സ്നേഹിക്കപ്പെടുമ്പോൾ,
വലിയൊരു ചമ്മലെപ്പോഴും നിങ്ങൾക്കുണ്ടാകും.
പൗല.
അപ്പോൾ...പൗല നിങ്ങളുടെയൊപ്പം ഫാംഹൗസിലേക്ക് വന്നു.
അവൾ കുറച്ചു ദിവസം തങ്ങിയതിനു ശേഷം മടങ്ങി.
മിക്കവാറും ഇന്നലെയാകും.
എന്നിട്ട് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് അവൾ തിരിച്ചു വന്നു.
- ശരിയല്ലേ? - അതെ.
അവളെന്താണ് പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചു വന്നത്?
എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?
എനിക്ക് വീട്ടിലേക്ക് തിരികെ പോകണമെന്നില്ല.
അവൾ നിങ്ങളെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാനായിരുന്നോ വന്നിരുന്നത്?
നിങ്ങളെ അവിടെ നിന്ന് മാറ്റേണ്ട ആവശ്യം പൗലക്ക് എന്താണ്?
എനിക്ക് ഒറ്റക്കിരിക്കണം.
അവരുടെ ഒപ്പം പോകൂ.
സ്റ്റീഫനൊപ്പം...
പൗലക്കൊപ്പം ആരാണ്?
കൂട്ടുകാർ.
ആത്മാർത്ഥ സുഹൃത്തുക്കൾ.
സ്റ്റീഫനാണോ?
ആരാണ് സ്റ്റീഫൻ, നിങ്ങളുടെ എഡിറ്ററാണോ?
പൊയ്ക്കോളൂ.
പോകൂ, രാത്രിയാകുമ്പോഴേക്കും ഞാൻ എത്തിക്കോളാം.
പോകൂ.
എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ തനിച്ചിരിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞത്?
നിങ്ങൾ മുടി വെട്ടിയോ?
- അതെ. - എന്തിന്?
എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ താടി വടിച്ചു കളഞ്ഞത്?
എന്നെ... എന്നെത്തന്നെയൊന്നു നേരിൽ കാണാൻ വേണ്ടി.
വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷമപ്പോൾ, താൻ തന്‍റെ രൂപം നേരിൽ കാണാൻ തീരുമാനിച്ചു.
പിന്നെ? പിന്നെ എന്താണുണ്ടായത്?
എനിക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടുന്നില്ല.
എനിക്ക് എന്ത്‌ പറയണമെന്നറിയില്ല.
നിങ്ങളെന്തോ കുത്തികുറിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു?
ഇതെഴുതിയത് നിങ്ങളാണ്.
"എനിക്ക് പറയുവാനായിട്ട് ഒന്നും തന്നെയില്ല.
ഞാൻ മിണ്ടാതിരുന്നേനെ, എന്‍റെ ഉറ്റസുഹൃത്തേ.
മനോഹരം, എല്ലാം കൊണ്ടും തികഞ്ഞത്,
എല്ലാ സന്ദർഭങ്ങൾക്കും അനുരൂപമായത്.
പക്ഷേ അതിലെല്ലാമുപരി എനിക്ക് ഒറ്റപ്പെട്ട് കഴിയേണ്ടി വന്നു.
എനിക്കിപ്പോൾ നിങ്ങളോട് നന്ദി പറയാനാണ് തോന്നുന്നത്,
ക്ഷമ ചോദിക്കാനും
പിന്നെ കുറച്ച് വിശദീകരണങ്ങൾ നൽകുവാനുമുണ്ട്,
ഒരു സൂചന,
എന്താണെന്നറിയില്ല.
എന്നെ തന്നെ മറന്നു പോകുന്നു.
ഒനോഫിനെ...
മറക്കുന്നു."
നിങ്ങൾക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാതെ പോയ ഒരേ ഒരെണ്ണം.
ഇത് ഫോബിൻ എടുത്തതാണ്.
എനിക്ക് തോന്നുന്നത്...
എനിക്കന്ന് അഞ്ച് വയസായിരുന്നു.
ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് വാക്ക് തന്നിരുന്നു.
ഇനി നിങ്ങൾക്ക് വിളിക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ...
ഹലോ?
- പൗല, ഇത് ഞാനാണ്. - ഹലോ?
- ഇത് ഞാനാണ് പൗല, ഒനോഫ്.കേൾക്കാമോ? - ഹലോ?
- അവിടെയാരുമില്ല. - എനിക്ക് നിന്നോട് സംസാരിക്കണം.
നിന്നോട് പറയാനൊരുപാട്...
- ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്ക്! - ഹലോ?
ഹലോ?
ഞാനാണ്, ഒനോഫ്.
പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യം നിന്നോട് പറയാനുണ്ട്‌, കേൾക്കാമോ?
- നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ? - ഹലോ?
ക്ഷമിക്കണം, പൗല.
- അവിടെ ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ? - എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്,
ഞാൻ ചെയ്തത്... കുറച്ച് കടന്നുപോയി.
ഞാൻ പറയുന്നതെന്താണ് കേൾക്കാൻ പറ്റാത്തത്!
ഒരു മറ്റേടത്തെ തമാശ.
എന്നെ പ്രതീക്ഷിക്കണ്ടായെന്ന് മന്ത്രിയോട് പറഞ്ഞേക്ക്.
നിനക്കിത്, നല്ലതാണ്.
കുടിച്ചോ.
- ഇത് പാലാണോ? - അതെ.
ചൂട് പാൽ.
കുടിക്ക്.
- ഇതേവരെ അവനൊന്നുമറിയില്ലേ? - നിനക്കുമൊന്നുമറിഞ്ഞുകൂടാ.
എനിക്ക് പോലും.
അവർക്കുമങ്ങനെ തന്നെ,
ഇൻസ്പെക്ടർക്കുമായിക്കോട്ടെ,
അവർ എപ്പോഴാണിവിടെ ആദ്യം വന്നതെന്ന് ആർക്കുമറിയില്ല.
നല്ലൊരു ദിവസമായിരിക്കുമിന്ന്.
ശുഭസൂചകം, മിസ്റ്റർ ഒനോഫ്.
ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ?
തീർച്ചയായും.
നിങ്ങളുടെ കൂടെ നിന്നൊരു ഫോട്ടോ എടുത്തോട്ടെ?
ചെല്ല്.
ശരിക്കും, ഞങ്ങളത് ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല...
ഫോട്ടോയെടുക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് അവകാശമില്ല,
ഞാൻ എടുത്തു മാറ്റിയതെല്ലാം പഴയതുപോലെ തിരിച്ചെടുത്തു വയ്ക്കണം.
മനസ്സിലാവുന്നുണ്ടോ?
പക്ഷേ നിങ്ങൾ ഒപ്പിച്ചുണ്ടാക്കിയ ഫോട്ടോകൾ ആര് നഷ്ടപ്പെടുത്താനാണ്?
എന്‍റെ ഓഫീസിലെ...
മേശയുടെ പുറത്ത്...
- ഇടതുവശത്തെ ഡ്രോയുടെ മുകളിലായി... - നിങ്ങളുടെ കൈയെഴുത്ത്പ്രതി ആണോ?
എന്‍റെ പുതിയ നോവലിന്‍റെ കൈയെഴുത്ത്പ്രതി.
നിങ്ങളത് എടുത്തിരുന്നോ?
ഇല്ല.
വളരെ മോശം...
പക്ഷേ ഞാൻ കുറച്ച് പേജുകൾ വായിച്ചിരുന്നു. നന്നായിട്ടുണ്ട്,
അപാരമെന്നു പറയാൻ അത് തന്നെ ധാരാളമായിരുന്നു.
ശരിക്കും, വളരെ നല്ലതാണ്,
സൂപ്പർ.
നിങ്ങൾ മുമ്പെഴുതിയതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും നല്ല വർക്കായിട്ട് എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ഇതാണ്.
ഇതിനേക്കാൾ മികച്ച ഒരെണ്ണം നിങ്ങൾ എഴുതിയിട്ടുണ്ടാകില്ല.
ഇതൊരു വലിയ വിജയം തന്നെ കൈവരിക്കും.
ശരി...ശുഭയാത്ര നേരുന്നു.
ശുഭയാത്ര, മിസ്റ്റർ ഒനോഫ്.
നന്ദി, മിസ്റ്റർ ഇൻസ്‌പെക്ടർ.
ബൈ ദി ബൈ, നിങ്ങളുടെ പേരെന്താണ്?
എന്നെ ലിയനാർഡോ ഡാവിഞ്ചി എന്ന് വിളിച്ചോളൂ.
നന്ദി, മിസ്റ്റർ. ലിയനാർഡോ ഡാവിഞ്ചി.
നിങ്ങൾ ചെയ്തത് വലിയ ഒരു കാര്യമാണ്.
ദുർഘടമാണ്, പക്ഷേ...
പരിഭാഷ: സുമന്ത് മോഹൻ
മലയാളം സബ്ടൈറ്റിലുകൾക്ക് സന്ദർശിക്കുക www.malayalamsubtitles.org
info: 0D53C6F9A270970330DD397D51FB0A8EE8596F51